Yazar: H. Kemal Gündoğdu

#DirenGeziParkı / #occupygezi

1 Haziran 2013 – Gece yarısı –

Merhaba;

Bu gece beklenmeyen bir şey oldu.Ne kadar gerçekçi, ne kadar uzun sürer bilemem ama oldu.İnsanlar kendilerini bir yere ait hissedip çatışmak yerine, ortak payda altında kendi düzenlerine saldırdı.Ve saldırı derken; baş kaldırı olarak değil, sıcak çatışma olarak saldırdı.

Çünkü o örneği bu 11 sene içerisinde birçok kere yaşadık.Hayır dediğimiz için yürüdük, Kemal Kılıçdaroğlu geldi diye yürüdük, şehitler canımıza tak etti yürüdük yani biz genel olarak sadece yürüdük.

Ama bu gece farklı gelişti her şey.İlk defa doğa için oldu her şey ve bu sefer geçmişimizi unutmadık.Daha doğrusu onlar o büyük şiddetleri ile hatırlattı bize.İnsanlar bu sefer yürümedi, hakları için koştu, saldırdı, dayak yedi gerektiğinde.

Tek korkum var, çabuk kanmak.Sonuç olarak yarın yeni bir güne uyanacağız, bu insanların istediği bir şeyler olacak, çatışmalar meyve verecek.Ama insanların doyumsuz olması gereken bir zamandayız.11 senelik koca periyotta ilk kez olağanüstü bir durum var, ilk kez onlar için iş çığırından çıktı.

Sırf şu umursamaz halinden kurtulmak için diren.Kimse benim kadar kapitalizm yanlısı değildir, doğru yada yanlış bunu kabul ediyorum.Ama yapılan şey “-izm” terimlerinin uzerindedir artik.Ne istediğini bil ve unutma, asla pazarlık yapma.

Kemal 🙂

Pull Over & Stay Swag: Keşke dedim o an benim son anım olsaydı…

pulloverstayswag:

31 Mayıs 2013

Rihanna – Talk That Talk

Merhaba;

Akşamdan yazıyorum bu yazıyı daha.Her şey yeni yani.

Yıllarca acaba çok mu abartıyorum şu kadına karşı olan sevgimi diye düşündüm.Ama eksikmiş açıkça söyleyebilirim.Keşke dedim o an benim son anım olsaydı.Gerçekten, yani ben kendini kaybeden bir…

Pull Over & Stay Swag: Keşke dedim o an benim son anım olsaydı…

Gerçekten çok zor, insan empati kurmadan yapamıyor.

28 Mayıs 2013

P.Diddy ft. Keith Evans – I’ll Be Missin’ You

Merhaba;

Dün için gerçekten çok özür dilerim.Çok yakınım değildi kaybettiğim insan; ama bir sorun vardı, onunla aynı yaşayım.Gerçekten çok zor, insan empati kurmadan yapamıyor.Onun oradaki arkadaşları, ailesi, onu tanıyan insanlar gerçekten çok garip.Bütün arkadaşları ağlıyordu mesela, gerçekten kötü yaptı beni.Umarım hepimiz istediğimiz gibi, istediğimiz kadar yaşarız.

Çünkü insanlar yaşadığı an değeri asla anlayamıyor… Hep bir şeylerin kaybedilmesi lazım.Ancak o zaman değerini anlıyoruz.Sanirim bunun adı doyumsuzluk.Fazlasini her şekilde yasayacakmiş kadar rahatiz, ama olmuyor bildiğiniz gibi.İnsan hep eksik kalıyor sonrasında; daha çok baglansaydim o anda diye dert yaniyoruz hep.

Konuyu dağıtmak istiyorum biraz.Cehennem kitabını aldım Dan Brown’un çok heyecanlıyım.Birazdan başlamayı düşünüyorum.Size her detayından bahsedeceğim okudukça.

Bu arada ben müzik yapsam dinler misiniz ? Gerçekten acaba bana müzik yapmak yakışır mı ? Yorumlarınıza ihtiyacım var, şimdiden teşekkür ederim.

StaySwag&Strong

Kemal 🙂

Valla bu vakitten sonra kimse kusura bakmasın…

26 Mayıs 2013

Duman – Erdem Kınay ft. Merve Özbey

Merhaba;

 Günlerimi hak eden bir şarkı.Gerçekten çok iyi, genelde arabesk söyleyen Merve Özbey’in bu tarza uyarlanması kimin aklına geldiyse tebrikler, teşekkürler.Hayallere dalıp gidiyor insan, uyandığında başka bir yerde oluyorsun.

 Duygularımı yansıtma derdi çekiyorum uzun süredir.Kapalıyım böyle dışarıya karşı, eskisi gibi aklıma geleni direk söyleyemiyorum.Çözülsün istiyorum.Ne yapmam gerek bilmiyorum.Her zamanki gibi takmadan geçiştirmeye çalışıyorum.İnsanlar bana söylemediğim şeyler yüzünden bozuluyor, Allah Allah ben ne zaman tepki göstereceğim peki !? Konuşuyorum trip, konuşmuyorum bambaşka bir trip.Valla bu vakitten sonra kimse kusura bakmasın artık öyle girdiğim kabın şeklini alamıyorum.Olduğum gibi kabul görmeyi bekliyorum.

 Hala müzik yaptırtmak istiyorum.Yani insanlar benim sayemde müzik yapsın, bende onlara destek olurum.Ama bir bahtsızlık var bu işte.Ben gerektiği kadar kafa ayıramıyorum kendime ve kimsede ben kendime güveniyorum hadi bir şeyler denesek demiyor.Karşılıklı bir sorum yani… Kimse kimseye güvenmiyor.Bir ara “Lan ben yardırıcam alıp elime mikrofonu.” diye çıkıştım.Ama kendi sesimi gerçekten beğenmiyorum.Hiçbir tarza uyumum yok, belki bir gün denerim siz de görürsünüz.

 Bu arada 4 adet soru görünümlü yazı geldi bana bu hafta içinde.Kimin yazdığını öğrenmeye hakkım var sanırım.Gerçekten hoş yazılmış, yani en başında yazıyı başarılı buldum.Tebrik ederim, ekstradan gerçekten teşekkür ederim yazdıkları için.

 Gerçekten müzik konusunda yardım veya destek vermek isteyenleri bekliyorum.Neler yapılabilir tartışılır ama elbette bir şey çıkar sonucunda.Olmadı parody yaparız. 🙂

StaySwag&Strong

Kemal 🙂

Yazı konusunda düşüş yaşadığımı düşünüyorum.

22 Mayıs 2013

‘Till I Collapse – Eminem ft. Nate Dogg

Merhaba;

 Yazı konusunda düşüş yaşadığımı düşünüyorum.“Zaten soru da gelmiyor, sanırım bırakmalıyım.” dedim geçen gün… Sonra güldüm kendi kendime “Lan olum manyak mısın, hatırla.İlgi için mi yazıyorsun ? Tabi ki hayır, kendin için yazıyorsun.” diye tamamladım.Bu yüzden tekrar yazı için aradığım konuları kendime çevirdim.

 Yaşlanıyorum sanırım, ya da beynim doldu… Çünkü eskisi kadar takip edemiyorum müzikleri, eskilerde takılı kaldım.Oldschool Rapperlar gibi umutsuzca geçmişe dönmeyi bekliyorum.Geçmiş gelmese de olur ama şu dönemde yeni şarkı çıkarmasınlar mümkünse.Nasıl yer açılır bu kafada bilmiyorum ama yapılmak zorunda.

 – Nate Dogg’un bölümü gerçekten sağlam. –

 Neyse işte, size bir gün acıyı anlatacağım.Bunu koydum kafama… Ama öyle ergenler gibi “Ah aşık oldum, sevgilim bıraktı, sorunlarım var.” acısı değil.Böyle gerçek bir fiziksel acı, hem de nasıl hissettiğimi nereme ne olduğunu detaylı bir şekilde anlatarak.Tabi ki sadistler gibi kendime zarar vermeyeceğim.O acıya değecek bir şey olduğunda hemen yazmaya başlayacağım.Biraz zor ve hatta gereksiz olabilir ama gerçekten merak ediyor, denemek istiyorum.

 Okula gitmeyi bıraktım.Sınava hazırlanmam için babam okula gelip dilekçe verdi.Bende bir gün öncesinde Özgürleydim o kadar fırlama bir tipim vardı ki, babam bile görür görmez “Seni böyle okula nasıl alacaklar oğlum !?” diye dert yandı.( Sabah okulda görüşebildik babamla gece evde değildim.O yüzden öyle bir diyalog oldu. ) Neyse işte okula girdik izni aldık.Çıkışta direk saçlarımı kestirmeye gittim.Çok kısa oldu ama çok mutluyum, rahatladım, nefes aldım.

 POSS’a gelince… Şu son iki haftadır işlemiyor pek, çünkü deli gibi hazırlanıyoruz.Yorumlar doğrultusunda haziranı planladık ve diğer aylara geçtik.Gerçekten “Ciğerimiz Soldu”.Ama çok eğleniyorum, kafamda onunla alakalı bir sürü düşünce var.Denemeye değerdi, denedik.

Till the roof comes off, till the lights go out
Till my legs give out, can’t shut my mouth
Till the smoke clears out and my high wear out
I’ma rip this shit till my bone collapse

StaySwag&Strong

Kemal 🙂