1 Haziran 2020
Merhaba;
Hoyrat tavrımın ortaya çıktığı anları gerçekten çok seviyorum. Böyle alemciliğiyle tanınan eski bir dostun şehir dışından beni ziyarete gelmesi gibi ele geçiriyor bütün havayı. Ona göre süslenip ona göre hissetmeye başlıyorum. Büyüsüne kapılıp, içimde beslediğim benim tekrar dünyada olmasına izin vermenin beni doyurduğunu hissediyorum. Bunu tetikleyen şeyleri net bir biçimde bilsem de büyüsünü kaçırmamak adına asla dillendirmiyorum. Her daim anımsadığım hislerim olarak kalıyorlar ve gelmesi gerektiği anlarda dünyaya iniyorlar.
Yaşadıklarımı özlediğim ancak olması gerektiği anda ben istesem de olmayan bazı gerçekler var. Bu yüzden ne zaman alkol almaya başlasam sorgulamaya başlıyorum. Çünkü işi basite indirgediğinde her şey çok ortada. Öyle ki, kanıtlara inandığın anda düşünmene bile gerek kalmıyor ama kıyamadığından kendine sebep arıyorsun ki bozmayasın beslediğin kendini.
Yalnızsın ve aksine gayret etmediğin sürece bunu kimse umursamıyor. Böyle cümleleri kurabildiğinde de Cihangir Liberali gibi “so what” diyerek kendine bir aidiyet bulmaya çalışıyorsun. Öyle anlarda da insan kaosa aidiyet duymaya başlıyor. Çünkü hayat yıllar boyu bahar aylarının bozduğu kimyasına müthiş ev sahipliği yapmış ama bir şekilde şu karantina döneminde bu konuda eksik kalmış, bu da seni ister istemez kaosa sürüklüyor.
Çünkü kim ne derse desin alışmış kudurmuştan beter oluyor.
Kitana ile Chun Li arasında bir beklentim var artık hayattan. Çünkü ne kadar düzenin peşinde koşsam da o tekmelere ihtiyaç duyduğum anlar oluyor. Yaşça orta gençlik dönemimde olsam da yeterince büyük değilim. Bu da tecrübemi kısıtlı hale getiriyor. Tecrübelerimin yetmediği kısımda da hata yapmaktan çok korkuyorum. Çünkü yirmi yaşındaki halimin yaptığı güzel hataların doğrularına şu an çok hakimim, otuzumdaki bana bu fırsatı vermek istemiyorum. Hal böyle olunca da o güzel Kitana ve özellikle Chun Li’ler iş bilir tavırlarıyla beni acayip cezbediyor. Kendi eksik kaldığım noktalarda onların alfa tavırlarına ihtiyaç duyduğumu hissediyorum.
Hayırlısı tabi.
Kemal 🙂
Kems'in Blogu 