Burada olduğum sürece bir kelime bile yazmak istemiyorum, ama el mahkum kaide gardiyan. Keyfim olsa da olmasa da duyduğum tek uyarıcı beni bir şekilde buraya itiyor. Ne yazık ki artık eskisi kadar iyi, sürekli ve hevesli yazamadığım için gönülsüz başlıyorum yazıya. Her gönülsüz işte olduğu gibi burada da sakat sonuç doğuyor. Her şeyin öncesinde niyet, hayattan yeni çıkarımım bu. Önce niyetini belli et sonra odaklan ve uğraş. Olursa olur olmazsa daha fazla uğraş, oldur yani bunu bir şekilde.

Bir aya yakın Kuveyt’te kaldım. Şu an bunun yazdığım veya yazmaya çalıştığım yazıyla hiçbir ilgisi yok ama şikayetimi dillendirmek istiyorum. Kesinlikle iş için gittim ve tatil gibi geçmedi. Zaten Kuveyt’e tatil için gitseydim de tatil gibi geçmezmiş. Rabbim o güzide memleketi meraklısına bağışlasın, bana çok da iyi gelmediği için bağışlanmasa da olur. Mısırlı’lara ait kıraathanelerde menengiç kahvesi ve üzümlü nargile eşliğinde Basra Körfezi’ne ait futbol liglerini izledim geceler boyu. Talep ettiğim ışıltılı hayat kesinlikle bu değildi. Orta Doğu Coğrafyası ilk raundda sınıfımdan geçemedi, kendi derdine yansın.

Gerçekleştirmeye çalıştığım hayallerim için çok dua ediyorum ve elimden geldiğince çalışıyorum. Bu doğrultuda 2019 benim yılım oldu diyebiliriz. Son on senede geçirdiğim en güzel yıl, kesinlikle bu on yılın son yılıydı. Decade’i güzel bir kapanışla uğurladık. Diliyorum ki kapattığımız yerden başladığımız ve iyileşerek devam eden yeni bir on yıllık sürece başlamış olalım.

Amin.