Herhangi bir yerde herhangi biri olmayı alışkanlık edeli çok oldu.Yokluğumda yok olmayan bir dünya, hayatına devam eden sevdiklerim.Hepsi bensiz aynı.Tek ihtiyacım olan ince belli bardakta bir çay.O da olmazsa, yağmayan bir hava.Beni hayatta herhangileştiren olgular…
Yokluğunda yok olduğum kişileri birkaç sefer kaybettiğim için, herhangileşmeye korkum yok.Normal, hayat devam eder.Benim yok olduğum dünyada kim üzülür ? Bana ne lan ben zaten yokum… Bu kadar basit herhangi biri olmak, bu denli zevkli.
Tarih beni yazmayacak sonuçta.Bir beklenti de yaratmadı bu hayat bana.Ama benim çöpe attığım ikinci kitabımdan sonra üçüncüye başlatan heves gibi olsun hayat.Beni yarı yolda bırakan, gururumu kıran bütün hikayelere inat yapsın bunu.Çünkü yaşım ilerliyor. Ve sana olduğumdan daha fazla ihtiyaç duyuyorum.
Kemal ! Aksi iddia edilene kadar sarhoşum. İddia edildiği anda da içmeye başlar, açığı kapatırım.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 