Anlatılan en serin hikayemin kahramanları halen hayatta.Siz ölünce hiçbir şey değişmeyecek hayatımda, ne kadar acı… O kadar anı yarat, herif ölsün üzüleme bile.Ya tabi işin abartısı bu, kesin çok üzülürüm ama son zamanlarınızda yan yana değiliz.Hani son içkiyi de beraber içmek için sözleşmiştik, nerede o günler ? Olsun hayat bu; bi’ başı var bi’ kıçı, ne yaşarsan yaşa yine de seni şaşırtmaya devam ediyor.Öldüm sanıyorsun bitmiyor, “bana top vursa devrilmem” derken yerden kalkamıyorsun.İşin sonunda bi’ bakıyorsun, hayat çok banel.Serim, düğüm, çözümden sonra Hakk’ın rahmetine kavuşan tiplemelerden birisin.Esasen fazla da özel değilsin, herkes gibi bitmişsin.Ruhunu gömüp bedeniyle göçen var mı ? Yok herkes aynı ölüyor, herkes doğaya karışıyor bedenen.Ahanda bak siz de doğaya karışan tiplemelerden birisiniz, tıpkı diğerleri gibi…

Hayat soy ağacı gibi, neyin nereye dayandığına baktığın zaman kayboluyorsun zamanda.İlişkiler de bu doğrultuda harcanıyor.Bir bakmışsın, bütün olmazlar olmuş ve son paragraftasınız.Bitmez dediğin her şey bitiyor.Trajikomik biraz, sevsen mi sövsen mi anlamıyorsun.Çok terbiyesiz deyimler var bu durumla alakalı ama söylememeyi tercih ediyorum şu an.

“Olum siz kesin birbirinizin nikah şahidi falan olursunuz.” denen bütün herifler şu anda başka bir şehirde av peşinde.Şimdikileri de bu yorumu duymamak için saklıyorum açıkçası.Nazara karşı iman dolu göğsüm gibi serhaddim olsa bile göze gelmekten korkuyorum artık.Anlatmayınca da yaşamıyorum sanıyor insanlar.Önümden yesinler umrumda değil ne düşündükleri.Ama yaşıyorum yani, öyle evde kös kös oturmuyorum.Cin tonik falan içiyorum, ama henüz parayı bulmadım.Sizden sonra maddiyatta pek yol almadım yani.Neyse biraz günah çıkarmaya döndü bu iş, ben burada bırakıyorum.Çok utandım, yersen (!)

Hayırlı forumlar.