2 Ekim 2013

Merhaba;

“Nasılsın ?” sorusuna verdiği Mavi cevabındaki o aptal aşık,
Kahverengi günlerindeki tek eksikliği bulmuştu.
Güneşe baktığında gördüğü gereksiz Beyaz’dan ilk kaçtığı gün,
Dudakları için de Siyah demişti.

Renkler aslında güzeldir.Gece gibi hata örter, aciziyet gizler.İnsanın boş zamanlarını doldurmak yerine, dolu zamanlarını sessizleştirir.Aşık olmak aptallıktır, renklendirilebilir, şekillendirilebilir, bitirilebilir.Aptal insanlarız ve duygularımızdaki basitlik yüzünden mutsuzuz.Aynı tatlar, aynı yüzler, hisler bizi yaşadıklarımızdan kaçırıyor.

İlk aşkları; renkleri ilk defa öğrenmiş gibi sevip, unutamıyoruz.Ondan sonrakilerin hepsi aynı yeşil, aynı mavi, aynı siyah, aynı beyaz.

Aslında bu tarzda yazmam ama ihtiyacımız olan tek şey, renk üstü olan “Aidiyet Duygusu”.

Bunu halledersek her şey Cemal Süreyya’nın dediği gibi:

“Sonrası; iyilik, güzellik.”

Kemal 🙂