Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Serfoş vol.15 İkilemlerin Metası

Taslaklara kaydettiğim her yazıyı bitirebilecek kadar karakter sahibi olabilseydim, şu anda Nobel bile alabilirdim.Hip Hop kültürüne ait, dünya inanç sistemlerine hakim ve alkolde derinlik sahibi bir yazara kim Nobel vermez ki ? Şahsen ben ilk böyle yazarları arardım.Nerede öyle delikanlı çocuklar… Bizim oğlan da sorumsuz olmasa tam biçilmiş kaftan, ama biraz serseriliği var işte.Yoksa Nobel kapımda bekliyor.Haksız mıyım ?

Eşekler gibi çalıştırıyorlar beni, en büyük sorunum bu şu zamanlar.Ha yüklü bir iş değil ancak saatleri beynimde delikler açıyor.Ve o deliklerden de kokulu silgiye renk veren boya maddesi akıyor.Hayat yerinde olduğu zaman kafam yerleşemiyor.Ne yapmalıyım doktor hanım ?

Sonra alt egolar devreye giriyor ve;

Yine başladığımız yere döndük iyi mi ? Kime ne anlatıyorsun sen Kemal ? Kimse seni anlama derdinde değil ki, bu çabalar nafile.Neden yazıyorsun yıllardır.Nasıl bir seksomani bu ? Aldığın zevke değer mi ? İnsanlara kalsa; ıslığım dağları tuttu, güttüğüm iki tane keçi.Basit bir işmiş bu ve fazla yaygara koparmaya gerek yokmuş.Ulan, ölüyoruz ibneler ! Daha ciddi ne olabilir şu hayatta ?

Beynim; dünyadan daha hızlı dönüyor, kafatasımın içinde.Sürekli bir baş ağrısı ve kul hakkı yiyene nefret söylemleri de cabası.Ölmeyecekmiş gibi yaşamanın verdiği sanal tanrı egosu kime ne katıyor anlamak istiyorum.Benim beynim bunu almıyor, benim mantığıma oturmuyor bu.Ya da şartlı refleks, bunun içimde inşa edilmesine izin veremiyorum.Bir şekilde olmuyor yani.

İkilemlerde çürüttüğüm gençliğim beni refaha kavuşturursa eğer günün birinde, arkamdan bedavacı demeyin.Ben kazandığımdan çoğunu kaybettiğim bir kumar masasının, bir şekilde kazananı oldum.Günler de bi çerçevede geçiyor.

Gülmeyin ibneler;

Tabi biz onlara göre hep serseri.
En ayyaş dakikalardaki gri tan yeri.
Sevmedim desen alnında namlularının izi,
Savaştıkça ellerimizde kan lekesi.
Korkmadık ama yorulmanın da mı yok yeri ?
Bu sırada, korladığın egoları yerine cesaretin mi ?
Allah’tan da korkmaz bu geçmişini dürttüğümün ibneleri !

Yarım uyakta saçmalamaya çılgın son.

– Devamı gelir mi ?
+ Bilemiyorum Altan.
– Ağbi sen de hiçbir şeyi bilmiyorsun ki…
+ Bilemiyorum Altan, bilemiyorum.

Basit Goy Goy Günlükleri: 8. Gün / Kurgusal Delirmeceler

Hadi bakalım, oyun bizim.Çılgınlar gibi goy goy yapsak bile başarılı sayılacağız.Öyle içten bir dünya olacak ki, herkes kendini ifade gayretiyle inşa edecek hayatını.Pembe şelaleler ve mavi şekerlemeler olacak.Hepimiz mayolarımızla yeşil güneşe bakacağız bu pembe şelalenin önünde.İnanılmaz kafalar yaşayacağız ve işin ilginci yadırganmayacağız buna rağmen.Zorda kalanlar için kolay yoldan cennet olacak burası.Herkes çılgınlar gibi müzik dinleyecek ve aşk yaşayacak.Ama o magazin aşklarından değil, harbi emek verilen “aşk yapılan” aşklardan.Öyle bir gün ki bu; çok tatlıyız, çok muhteşemiz.

Sonra sahne bir anda değişecek;

On adımda bir adet demir kazık çakacağız kar örtüsündeki
toprağa.Ve sonrasında geyikliyi geceye yol alacağız seninle.Ardından geyikli
gecenin tüm karanlığından sabahımıza uzanacağız.Ve bütün bu yolculuğu
sonlandırabilirsek eğer, topraktan çıkan güneşi seyretme lüksüne ereceğiz.Biz
topraktan çıkan güneşlerle aydınlandık ömür boyunca, ama hiç de farkında
değilmişiz.Olsun, bu güneşli günler tembel kar örtüsünün en büyük
düşmanıdır.Arınacağız, gözlerimizi açacağız ve yolumuza bakacağız.Fırtınasız günlerdeki beyaz buzdan örtü, bize kucak açacak gibi görünecek.Ama kara teslim olmak bizi yavaş yaşamaya ve hedefimizin sapmasına neden olabilir.Hedefimiz geyikli gece, bunu unutmadan yol alacağız.

Ve son olarak;

Kafaların ortası cehennem, uçları meçhule uzanan yol.Kime baş koysak çürüyen bir ağaç dalı.Bütün imgeler yalan, hepsi sadece aldatmaca.Karanlık gecedeki geyikler pembe şelalenin kenarında otlasınlar, biz de bir yol bulup kendimizi aşalım.Fenafillah da günahmış nirvana da.Ya bana ne birader erenler düşünsün bunu.Ben yaratıcılığıma ve hediyemin sahibine baş koyuyorum artık.Saçmaladıkça kelimeler derinleşiyor.Ama yine de kimse beni anlamıyor.Olsun demekle de olmuyor, zoruma gidiyor.Belki de müzik veya resimle ilgilensem bir değerim olurdu.Hayat hep mi az ışıklı yola misafir edecek beni ?

Neyse kafalar kötü, kendinize gelin.Yarın iş var, okul var.Sonra kurgularız yine.