Yok ! Sanırım alkolsüz de yazabilirim.Evet, bunu yapabilirim ! O’na ait şarkıları alkolsüz yazıp,onun yüzünü güldürebilirim.Belki de yapamam, bilmiyorum.Aslında istemiyorum da bu durumu öğrenmeyi… Bu kadar teslimiyetçi ve alkolik haller bana kolay ve cezbedici geliyordur, kim bilir… Ne kadar sevsem de, yazmak için içmen gerekiyordur belki.Ola da bilir olmaya da bilir, kim bilir…

 Aşkın, kimden geleceğinin belli olamayacağı bir algıda yetiştirdim kendimi.Bu sebeple de bu denli dengesiz davranıyorum dünyaya ve ona karşı.Ama o her yaşanan olayda yine de kendini daha da ispatlamaya ant içmiş gibi davranıyor bana karşı.Bu sebeple genelde ona karşı elim boş ve güçsüz kalıyorum hayat aleminde.Özellikle, eksikliğimin olduğunu hissettiği konulardaki beni tamamlamaya çalışmasına diyecek kelimem olsa bile saygıdan bulamıyormuş gibi davranıyorum… Onun bu tutumuna genelde şarkılarla bile güç yetiremiyorum… Ben kendimi şımarttıkça o benim üzerimde bir sadakat ve tevazu gösteriyor hayata karşı.Bu durumdayken de yaratanın gecelerine ve onun aidiyetine hayran kalmamak elde değil ve ben de pek güçsüz kalıyorum haliyle.

 Son paragrafa “Yaratana aşığım” diyerek başlamak istiyordum diye bir saattir yazıya giremedim.Saf saf kelime karalıyorum, ama sanırım kullara olur öyle… Kelimeleri yan yana getirmekten aciz bir aşık hal var burada.Kimin dil uzatmaya gücü yeter ki şu saatte bana !?

–Loyalty – Kendrick Lamar ft. Rihanna–

Neyse, alkolde olur böyle.301 benim bu karışık yazımı affetsin.

Omuzlarımın test ettiği yükler dile gelin lütfen.Hayat bana inanmamak konusunda ısrarcı.Kim bilir kaçıncı kavga bu onunla, yine de hala yalancı bana.

Oldschool olacak bu gece her şey, ısrar ediyorum ben de.Liseli bir genç gibi umarsızca isyanım dillenecek hayata, Hayat kendine çeki düzen versin mümkünse.Hayatın normal blablasına kulak asmadan bildiğim türküyü okuyup, kanımın son damlasına kadar kararımda ısrar edeceğim.

Siyah bayrakların gölgesinde sarhoş olmayalı çok uzun zaman olmuştu, yalandan da olsa bi’ iyi geldi.Sol saftaki damarlarım karardı, mutlu oldum.Ölene kadar içimde yaşayacak olan bu deliye, arada bir olsa bile yaşama azmi vermek bana iyi hissettiriyor.Karadan daha kara bu dut diyerekten “karadut” karşıtı bir eylem bile planlayabilirim her an.Normal değiliz ya hani, her türlü boşluğa uyacak kazığımız varmış gibi…

Neyse !

Vallahi sarhoş olmayı bu sebeple hiç sevmiyorum.İmgelemler arasında kaybolup, en son yaşadığım ve aklıma ilk gelen şeye yazı yazıyorum.Ertesi gün okuduğumda ben bile “Acaba bunu hangisini umarak yazdım” diye tribine giriyorum.Odağımı toparlayamadığımdan da uzaktan uzaktan el sallıyorum güzel yazdığım günlere !

Gün gün toparlanacak her şey ve bir gün hepsi bir lokomotife bağlı vagonlar olup 9 3/4′ ten kalkacak.Ait hissettiği yarınlara umut bağlayanlarla dolu olacak o tren, yolun sonunu da vagona ulaşan herkes biliyor olacak zaten -tıpkı bugün gibi-.Yarınlar yakın lakin bizde yarınları var edecek güce sahip benlik yok.Hadi hep birlikte utanalım.

İyi geceler.