Artık bedenen yorgunum,
Zihnen yorgun olmaya zamanım bile yok.
Bir otursam hayatımı yazacak kadar kelime birikti içimde,
Kalbimdeki inci izin vermiyor.
Kategori: Ben Yazdım
Ruhumdaki inci parlaklığını yitirmesin diye yalvarıyorum.
“Elimde değil” diyorum;
“Ben bile sen varsın diye varım” diyor.
Ruhum mu daha güçlü bedenim mi bilmiyorum.
Nefesimin dudaklarımdan kopuşu gibisin;
Benimsin, bende değilsin.
Senden başka bir şey istemedim ben,
Sadece sen olacaktın.Upuzun saçlarına, incecik beline ve en önemlisi gözlerine;
Seni seviyorum demeyi özledim.
Nefes, sensizliğin bir diğer adı hayatımda.
Seni çok özledim,
Ama özlemek yetmiyor sanırım.Fazlası da elimden gelmiyor…
Ben yazdım
İnsanın hayatını adayamadığı bir sevgilisi olması ne zor ya…
Ben neden yazı yazıyorum ?
Bilmiyorum,
Bitiyorum.
Ben yazdım
Böyle hayata dönüp:
“Sen kimi sikiyosun amına koduğum !?” diye atar yapasım var.
Ayıp olmasın diye susuyorum.
Ben yazdım
Sen yoksun,
Ben halen çırpınıyorum senin için.Attığım her adım başka bir hata,
Harcadığım her an bir boşluk için.Seni artık hissedemiyorum, benden ne istiyorsun bilmiyorum.
Anlamıyorsun, gerçekten çok zor.
Bu dünyada beni en çok sen üzdün.
Bağırdın, söylendin, gittin.
Ve en kötüsü, bırakıp giderken sadece arkandan bakmamı istedin…
Ben yazdım
Keşke şu anda “gülmek” kavramını unutsam…
Zaten kullanmıyorum,
Benim için daha kolay olurdu.
Ben yazdım