Oturuyorum;
Başlasam üç gün yazabilirim, bu kadar hikaye biriktirdin içimde.
Ama ben oturuyorum.Geceleri düşünmekten sabahı bulamıyorum.
Yazmamaktan yoruldum,
Beni fark etme diye çalışmaktan yoruldum,
Seni saklamaktan yoruldum.Ama ben hala oturuyorum.
Aşkımı gözlerinde unuttum.
Çok uzun süredir hissizim, mutsuzum ve sensizim.
Göz göze gelmemiz gerek…
İki duble onu içersin,
Arayıp haykırmak gelir içinden.
Rakı da olmasa cevaplanmayan sorularımda boğulurum.
Ellerin çok güzel,
Ve tabi tarzında.Kalbimin ağzımda atmasının nedeni,
Korkuyorum, kaçıyorum ve seninle konuşamıyorum.
Oysaki senin için upuzun bir yazı planlamıştım,
Ama sanırım dört kere sildim o yazdıklarımı…
Hayat; beni bugün yine,
“ Yaa tırıvırı, öyle olmuyormuş di mi !? ”
Diyerek ezikledi.
Her şey hazır,
Bir ben eksiğim…
Hayatımda benim dışımda bir düzen hakim.
Sevmiyor,
Sevdirmiyorİki ayağımla kendimi taşıyamazken bir de bu yapamamazlıkları yüklüyor sırtıma.
Herkesi sevebilirim ama onu sevmeme izin yok öyle mi ?
Benim ölme zamanım çoktan geçmiş…
Bir rüyam ve hayallerim var,
Bu yolda yaşıyorum.Ve ne zaman senin yüzünden bu yoldan sapsam,
Ruhumu satıyormuş gibi hissediyorum.Ya kal ya git
Ya gel ya da bit artık.
Saçlarında uyuşup,
Gözlerinde kaybolup,
Dudaklarında öleceğim hanımı bulana kadar eksik kalmaya mahkumum.
Benim kelimelerim hep en değersiz kabul ediliyor hayatımda.
Kendi hayatımda istenmeyen adamım.
Bir insan kendi hayatından nasıl ayrılır ki ?
Kems'in Blogu 