Wonder Woman !
Kategori: Ben Yazdım
Yaşadıklarınızdan sonra yeni bir din yarattık,
Altına da ölüm yazdık.
Çıkmamış candan ümit kesilmez dediler ya;
Biz onu diyeni de aldık.
Hayatımın ortasına çakılmış bir kazık gibi, en büyük sorunum “yapamamazlık”.
Zincirim bu kazığa bağlı ve ancak onun “yeterli” dediği mesafe kadar gidebiliyorum.
Sürekli aynı yuvarlak içinde gezip, gidemediğim yerlere imreniyorum.
O kazığı söktüğüm anda başlayacak anlatmaya çalıştığım şeyler.
Büyükse de isyanım, kötülüklerim,
Yüce Tanrı’dan umut kesmiş değilim;
Bugün sarhoş ve harap ölsem de yarın
Rahmete kavuşur elbet kemiklerim.
Sanki sensiz yaşayabilirmişim gibi hissetmeyi özledim.
Uykuyla aldattığım düşlerim var.
Her hikayem eksik kalmış,
Oysa yaşarken çok kolay biterdi…Meğer biten benmişim o an.
Uyan !
Uyumak için önümüzde sonsuzluk var.
Yatağa yatıp kafanı yastığa koyarsın, aklına o gelir…
“Git” dersin bıkkın bir şekilde, “Unuttun mu bittik biz.”
“Yok ben burada iyiyim, gitmeye niyetim yok” der.
Bütün pozitifliğini alır, hiç bir şey yapamazsın.Başkası da yoktur ki yardım etsin.
Durum bu…
Ve yaz geldi.
Hiç bir şey yerinde değil,
Kafam bozuk puzzle gibi.En güzel mevsimde zamansız yaprak döken ağaç gibi.
Çıplak bedenimde mutsuzluğun verdiği üşüme hissi.
“Yaz kurtarır beni.”