Kategori: Ben Yazdım

İyi değilim ama ölemiyorum da…

Nefesimle kavgalı,
Aşkın en lanet hali bu.

Bitmeyen bir hasretin, en kaypak triplerine kurban oldum.

Daha hızlı nefes alarak,
Daha hızlı ölmeyi denedim.

Sanırım,
Hayatımda ölüme en yakın olduğum an;
O an değildi.

Karanlığa isyan bayrakları açan bir nesilden ne beklenir…

Sevemeden yaşanan aşklarda baharı aramak abesle iştigal gibi.

Çektiğim acılara bir isim versem bugünüm gibi “yol” derdim…

Esasen o yüzden de hiç pişman değilim.

Kalbimin kırılan her parçası,
Aldığım can sayısına denk.
Yarınlarda solan güneşe rağmen,
Nefes yolunda yok geri dönmek.

Kazandığın savaşların yüzde kaçı vahdet bağındaki vücutla ?

Kibrinin buladığı sular insanlara ziyan,
Benliğini sattığın fikirler sana olmaz derman.

Göz kulak kapamakla ölünmüyor, yersiz kanman.

Yaşananlara bir,
Kalan hatıralara iki…

Değeri bilinmeyen anların anıları arlasın seni.

Geriye kalan içkiler bana,
Yalnızlık bana, boşluk bana,
Bütün ağlamalar da sana kalsın.

Kana muhtaç garba ihanet farz.
Buna rağmen ödlekler hala hayatta.
Yaşadıklarımız kimine göre müstahak.

Ama zaten Bağdat bombalandı…

Bak yine aynı, karardı her yer.
Biz razıyız ama kaçın derler.
Gözle görülmez dikenli teller,
Adresimiz aynı karanlık yerler.

Dengede durmam mümkün değilken, sana aşık olmam…

Senden olan parçam sana hasret.
Fırtınalar koparken bende, sen aynı.
Sen yaratan, sen aşık, sen bana deva…

Son adıma geldim,
Atamıyorum.

Yenilginin tatlı güveni beni kendine çekiyor.
Güçlü olmayı alışkanlık edeli çok olmuştu oysa.
Şu yolda çok cesur devam ettim,
Gerçekten.

Ama son adıma geldim,
Atamıyorum.