Nefesimin dudaklarımdan kopuşu gibisin;
Benimsin, bende değilsin.
Yazar: H. Kemal Gündoğdu

Senden başka bir şey istemedim ben,
Sadece sen olacaktın.Upuzun saçlarına, incecik beline ve en önemlisi gözlerine;
Seni seviyorum demeyi özledim.

Bu resimler ve gülüşler avutur beni
Nefes, sensizliğin bir diğer adı hayatımda.
Seni çok özledim,
Ama özlemek yetmiyor sanırım.Fazlası da elimden gelmiyor…
Ben yazdım
İnsanın hayatını adayamadığı bir sevgilisi olması ne zor ya…
Ben neden yazı yazıyorum ?
Bilmiyorum,
Bitiyorum.
Ben yazdım

Evlilik hayallerim devam ediyor.
Böyle hayata dönüp:
“Sen kimi sikiyosun amına koduğum !?” diye atar yapasım var.
Ayıp olmasın diye susuyorum.
Ben yazdım
Sen yoksun,
Ben halen çırpınıyorum senin için.Attığım her adım başka bir hata,
Harcadığım her an bir boşluk için.Seni artık hissedemiyorum, benden ne istiyorsun bilmiyorum.
Anlamıyorsun, gerçekten çok zor.

Ufacıktım, Price Brosnan’dı sanırım o zaman 007;
Herkesin bir süperkahramanı olurdu,
Ben hep sen olmak isterdim Bond…