Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Serfoş vol.XVIII Neyse

+ Çok içiyorsun be Kems Abi…
– Ben çok içmiyorum, siz az içiyorsunuz inekler !
+ O kadar da içilir mi be abi !?
– Bu da bi’ şey mi; hepsini içicem, sizin içemediklerinizi de ben içicem…

Neyse.

Alkol alan insanlar birbirine kardeş gibi davranır genelde.Dünyadaki en mantıklı hareketlerden biri bu bence, kan bağını alkolle sağladığın insanlarla maneviyatta kardeş olmak kimseye bir şey kaybettirmez gibime geliyor.O sebeple halinden memnun olan usta ayyaşların rahatını bozmak hak gibi gelmiyor bana.Kimseye zarar etmeden, dünya derdini uyuşturan mantık sahibi cesur insanları kıskanabilirsiniz, ama saygı göstermek mecburiyetindesiniz.İçmiyor diye sokakta dayak yiyen kaç insan var yaratan aşkına ? Azıcık vicdan ve adil mantık sahibi olmaya davet ediyorum sizi…

Neyse.

Olanlara olduktan sonra “olmasaydı” demek çok kolay.Biz bunu çok yaptık, bu neslin gençleri olarak.Ama hissiyatımıza, zaman gözetmeksizin sahip çıkmayı pek beceremedik.Ben bunu iyi yaptığım için bu kadar göze battım ve yadırgandım.Olabilir tabi kimseye kızgın değilim.Ama bana hak veren insanlardan da bir şeyler beklerim diye düşünüyorum, sanki bu benim azıcık bile olsa hakkım.Cesaret gerektiren hareketleri sen yap, ekmeğini diğeri yesin.Olmaz işte o, başladığımız yere döneriz öyle olunca.

Neyse.

Bugün yalnız içmemeliydim kesinlikle.Bugünkü yalnızlığı hak etmiyordum.Eğlenmeyi geçtim, çokça duygu yüklü hikayelerim vardı.Bir daha aynı hal bulummaz elbet.Alkollüyken her saniye endemik sonuçta, inşallah gelecekte beklentiye yakın olur hikayeler.Ama bu gece geçti artık.Ki bana sorarsanız eksik geçti.

Neyse.

Deneme yanılmayla onlarca, belki yüzlerce yazı yazdım.Hayatımda, bana en çok zevk veren şey bu, saklayamam bunu.Yalandan da olsa üretmeyi çok seviyorum.Belki iyi yazamıyorum ama ben yazarken çok mutlu oluyorum.Bu sayede kendimi daha bir hayata adapte olmuş hissediyorum.Gerçekten eksik de olsa üretmenin zevki başka hiçbir şeyde yok.

Neyse, iyi geceler.

Ben;

Sürekli olgun olmaya zorlanmış.Hayatım çerçevesinde, hep doğru kararları vermiş bir insanım.

Özgür olmak benim için hep hudutlar dahilinde kalmış.O sebeple özel dediğim hayatta hep eksik kalmışım.

Bana yazık yok, çünkü tüm dünyanın birkaç stres topuna ihtiyacı var.Onlardan biri de ne yazık ki benim.

Bugün;

İki yazı yazdım size kağıt kalem kullanarak.

Sonra sizi okudum; sarhoşken beğendiğim “fotoğraf” mevzusu gözüme çarptı.

Görmeseydim bir yazı daha yazacaktım.Lakin açıklama yapıp kapatmak fikrindeyim şu an.

Bazen el mahkum, göt gardiyan kalır.Siz takılmayın, ben de dert etmiyim böyle hikayeleri.

Ben gizli sevdim yaratanı, kimse bilmesin diye.Onun değeri de oradaydı hep.

Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Ego ch.4 Yaratan ve Dua

Gerçek neydi ?
Gerçek bizdik, gerçek sevgiydi, gerçek birliğimizdi.
Ve bunlar hep gözlerimizi doldurmak için gevelenen yalanlardı…

Ne olursunuz gidin, gidin ve birazcık kendinizi becerin.Siz konuşmaya yeltendikçe mantık sahaları hep boş kalıyor.Aranızdan kimse konuşmak için kafasının içindekini kullanmıyor.Bizim de farkımız burada ortaya çıkıyor.Az niyetlenip, niyetlendiğinde çok konuşan ve konuştukça haklı olan biz gibi insanlar genelde beynini kullanıyor, feyz alın.Sizler gürültü yaptıkça umutlarımızdaki körelmeyi engelleyemiyoruz.Kabul edin, boş konuşuyorsunuz.Gaz vermek ve “Bende buradayım” demek için sesinizi yükseltiyorsunuz.Ama neye yarar, siz burada olsanız bile kimliğiniz ilkokul sıralarında kalmış.Yazık.

Façam yerinde olduğu sürece kitabın ortasından konuşurum.Bu da takribi kıyamete falan denk geliyor.İncelikli düşüncelerin hakimi ve yüksek algı sahibi bir insan olmak bunu gerektiriyor.Bileğine güvenen varsa, buyursun bu taraftan konuşsun… Façasını kıyamete kadar yerinde tutmak kaç tane yiğidin harcı bakalım…

Kızıl güle dem çalan yarime, en sarhoş hallerimden biriyle konuşuyorum.Bana bir kere sahip çıkmadın ama eğer bir gün bana ikinci şansı verirsen, yine de beni başıboş bırakma.Ben aşık olduğum inancıma layık olarak yaşamaya inandım.Ve bu inanç doğrultusunda ne gerekirse yaptım.Herkesi sildim, yalnız kaldım, deli raporu aldım.Yine de inandığıma itaat ettim.Sadakatim gereği sana zaman ayıramasam da sevdim.

Affet.