İçimi sakinleştiremiyorum. Böyle dümdüz böğüresim hatta hönküresim var. Bu eylemleri daha farklı nasıl ifade edebilirim bilmiyorum. Umutlu, sevimsiz, heyecanlı ama mutsuz bir his var içimde. Sik gibi hissediyorum anlayacağınız.
İçime sığamıyorum ama alan da pek geniş aslında.
Yapmak istediğim elli milyon tane şey var. İlginç bir şekilde vaktim de var ama bir elim gitmiyor, iki bölünüyorum ve daha başlamadan dikkatim dağılıyor. Bu durumlar esnasında da yatak tatlı geliyor ve yapacağım şeye olan hevesim kaçıyor. Mecburiyetlerimi halledip kalan vaktimi çar çur etmeye devam ediyorum.
Vicdanını sikeyim böyle durumun cidden.
Çok sinirliyim, çok da umutluyum ve bir o kadar da tatmin olmuş gibi hissettiğim yanlarım var yadsınamayacak şekilde. Öfke problemleri olup da kendini varlık içinde yokluğa mahkum eden toprak zengini dayılar gibi hissediyorum. Hasatın ilk tahsilatını pavyonda ezmenin tadını bir alsam, kalan her şeyin götüne koyacakmışım da ne pavyondan ne de para harcamaktan haberim varmış gibi.
Tatminiyet duygumda bir eksiklik var sanırım. Böyle bir kelime var mı onu da bilmiyorum ama ya tatmin olamıyorum ya da tatmin olmalara doyamıyorum.
Hakkımızda hayırlısı.