Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Serfoş vol.39 / Ceren

Eforum sıfır. Ben bu hayatı yaşamakla müjdelenmişken yaşananların şikayet edilebilirbir tarafı olması çok zoruma gidiyor. Motive dineleyerekk, alkol almak, kendimce hayata karşı bir parantez oluşturmak bana tamamlanmış hissettirirken yaşananlar ister istemez önüme geçiyor. Bugün Cero’nun doğum günü. Her derdimizin dermanı olmak için kendini bu denli paralayan bir insan olması bile bir şansken, ukalaca davranmak zoruma gidiyor tekrardan. Aklında kalıp da “yapayım mı” diye sorduğu her şey sanki yarın bir gün karşıma gelecek gibi hissediyorum. Babacan tavrımın önüne geçemiyorum.

Hayatımdaki en büyük şansım olan karımın en sevdiğim eşantiyonu olan Ceren ile ilgili bir yazı yazacağımı düşünmezdim bugün. Ki Ceren benim lisa arkadaşım aynı zamanda. Her kararına ister istemez kefil olacak pozisyonda, her hareketinin garantörü olacak kıvamdayım. Seviyorum şahsen onu. Düğünüme ve hayatıma sarf ettiği efor, karıma sağladığı konfor ve bana olan sahipleniciliği hayatımdaki en kabul edilebilir konfor diyebilirim.

Neyse işte.

Kötü kötü sarhoş olmuşken Ceren’in de doğum gününü atlayacak değilim. Avize gibi giyindiği ve eşgal sıfatıyla varlığını sürdürdüğü günlerimize sağlık olsun taa bu günden. Ben hanımımı Ceren’den aldım, hanımı alırken de ister istemez onu da aldım hayatıma.

İyi ki beni sahiplendi, iyi ki var. Varlığıyla çok mutluyum.

Beni hayata karşı daha değerli kılmaktan vazgeçmez umarım.

Nice birlikte senelere inşallah.

Kemal 🙂