Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Açma Germe

Çok uzun bir süredir yazı yazmıyorum. Kendimce münferit sebeplere dayandırabileceğim bu durum başıma ilk kez gelmiyor. Hayatımın bazı dönemlerinde, örneğin bir konuya ekstra odaklanmam gereken zamanlar olduğunda veya doğru bir zaman olarak görmediğim dönemlerde de bunu yaşadım. Bu durumu her zaman için üstesinden gelmem gereken bir sorun olarak kabul ediyorum. Bugün için de konu farksız değil.

Çünkü ne zaman yazmaya ara versem, geri dönüşü gerçekten zor bir yerde buluyorum kendimi. Tekrar yazması ve kendimi ifade etmesi çok zor bir yerde oluyor benim için. Hal böyle olunca da daha çok yazı yazmam ve iyi kötü her şeyi karalamam gerekiyor. Ha’ bunu niye yapıyorum ki diye ben de kendime bazen soruyorum. Ama hayatımın sonuna kadar kendimi yazıyla ifade edebilmeyi kendim için bir hayat hedefi olarak belirlediğim için bu uzaklıktan hoşlanmıyorum.

Hayatında sadece geçtiği eşikleri ve yaşadığı ikilemler ile birlikte diygu durumlarını yazan biri olmak istemiyorum. Bazen şahsi veya üçüncü parti sebeplerle kendime sansür uygulasam da en nihayetinde tüm bunları kendim için yapıyorum. Bu sebeple yarın bir gün yalnızca iki yüz elli kelimelik dağarcığıyla burada yazı yazma gayesiyle güreşen biri olmak istemiyorum. Bunun için de elimden geldiğince böyle anları sebepsiz olarak doldurmam gerekiyor.

Teşekkür ederim.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.