Bugün tadında bir gün geçirdim ve sonucunda yazı yazmaya karar verdim. Yazıyla olacak münasebetim sebebiyle biraz alkol aldım. Ancak alkol bana bu konuda yardımcı olmadı ve Serhan’dan “yaz yangınım sebebiyle rave yapmaya gitmişim ama bekar değilim” başlığı altındaki şarkılarıyla yardım talep ettim. Serhan bu durumun uzmanı ve benim de kardeşim olduğu için müthiş bir listeyle bana motivasyon kattı.
Sağolsun ki yazmayı deneyebiliyorum.
Kolonlardan çıkan bass ile hissiyatlandığım günleri çok özlüyorum. Çünkü pandemi süresince ederi kadar alkol alıp kimseden bir şey saklama hissiyatına düşmüyorum. Öyle ki genel motivasyonum “12,13” güne çözülmeyecek bir problemle karşılaşmamak üzerine kurulu. Ve her şeyi bu “12,13″ içerisinde yaşayabilirmişim gibi hissediyorum. Bu hal bana mutluluk ve heves olarak geri dönüyor.
Çok şükür.
Gerçekten çok şükür.
Emeğimle birlikte kısmetime olan saygımın beni bir yere getireceğinden ziyadesiyle emindim, ama o süreç içerisinde şu an bulunduğum bu noktanın hayalini bile kuramazdım. Kendimce keyfim yerinde ama buna rağmen her şey ile kendim uğraşmaya devam ediyorum. Bu hayat mücadelesindeki motivasyonum beni ne zamana kadar idare edecek bilmiyorum ama bir yerlere varmış olmak içimi rahatlatıyor.
Fark edilebileceği üzere, artık mutlu olmak için o kadar çalışmıyorum. Çünkü bu derdimi kolektif molektif derken çözebiliyorum. Ve beni mutlu edebildiği sürece bu hikayenin peşinde olacağım.
Gev gev merakım son bulmuştur.
Teşekkür ederim.
Kems'in Blogu 