Anlatacak hiçbir şeyim yok o yüzden iyi saçmalamanın peşindeyim. Bu yazıyı yayınlandığı gün yazmıyorum, bunun itirafında bulunayım ilk olarak. Daha önce yazdığım ama 4:20’ye sabitlediğim bir yazı olacak bu. Kimi çevreler için önemli bir tarih bu, çok şükür o çevrelerdeniz.
Bu arada yayınlandığı gün olmasa bile yazdığım gün zihnen başka dalgaların akıntısına kapılıp bir yol almayı tercih ettim. Hayırlısı olsun hepimiz için.
Benim içtiklerim karaciğerden ziyade akciğerden kalbime ulaşabileceği bir yol izler. Bu yüzden alkol beni bozmadan önce masama uğrayıp eskileri anar ve öyle karaciğere yol alır. Bu halin hallisi olunca da haliyle biz de eskilerimize sahip çıkan bir tavra büründük. Mutlu muyuz, kesinlikle hayır ama mutsuz da değiliz yani. Nev-i şahsımıza münhasır bu halin engin savunucularıyız. Ta ki ölüm bizi bu dünyadan koparana dek.
Bunlar da kendi kendimize ettiğimiz düşünce skalası işte. Başka işimiz yok ya biz de buradan dert ediniyoruz kendimize.
Halledeceğiz.
Yani bu basit bir halledeceğizden ziyade elimden gelse de bu dertten muzdarip herkesin işini halletsem söylemi. Elimizden gözünü açmış meczuplara ait bir isyan başlatmak gelmediğinden biz de bunları deniyoruz kendimizce.
Neyse işte;
Daha da bulunmaz bu tarih diye, elimden sarhoşken gelen tek yazıyı fırlattım bu yana doğru. Pişman mıyım, asla. Herkes kadar ben de “bu tarihte bunu attım” demek istiyorum, o yüzden sorun yok.
Teşekkür ederim.