Yok yere geçmişi anıp da fenafillah düzlüklerinde bilen biri ile at koşturmayalı çok uzun zaman olmuştu. Özledin mi diye soran olsa “Yok valla” diye cevap verirdim, ancak görmemiş gibi andım onu yine gece gece. Mutsuz değilim ancak hafif bir kırgınlık var içimde riyakarca. Sevimsiz akşamlarımın güvenli limanını bu denli mutlu bir gecede ziyaret etmek pek içimden gelmiyordu.

Ben sadakat adamıyım. Üç senedir aynı ilişkide, iki senedir aynı iş yerinde, onlarca senedir aynı insanlarla aynı hayatı yaşıyorum. Peki bu bana ne kattı !? Göbek yaptım çok şükür. Aynı içkiler ve aynı inanç düzleminde; başladığım yerin çok uzağında, başarıya çok yakın bir yerde göbek yapmış vaziyette oturuyorum. Evet, çok şükür yeterli olacak kadar birikimim var -fazlası değil-. Bir yerlerden buraya kadar başarıyla gelebildim. Ama gayretime rağmen, doyumsuz bir insan olarak tabi ki yetinmiyor ve memnuniyetsiz kalıyorum.

Aferin bana !

29:23 bana geldiğine bu günüme erişebileceğimi düşünemezdim. Hayırsız bir serseri olarak ölürüm zannediyordum esasen. Ama şu anda bulunduğum yerde, kendimin ve böyle düşünen herkesin üzerine limon sıkıyorum. Bundan zarar gören tek değerim burası. Her şeyim tam, tek eksiğim yazılarım. Onu da kimseye hissettirmeden halledersem, eksiksiz bir kahraman olarak ejderhalara kafa tutabileceğim.

İlk gün olduğu gibi yine söylüyorum;

Neyse,

İyi geceler.