Tutacak bir kitabın vurucu cümlelerini tam şu an yazmak isterdim, fakat bu kelimeleri yazdığımda barut gibiyim… Bedenime meydan okurcasına alkol alıp, aynı çocukluğumdaki gibi kafa tutmak istedim titanlara.Ama artık iş sahibi bir adamdım ve bileklerim güçsüz kalmıştı bu hayata.Param ile hayata olan niyetim ters orantılı olarak her geçen gün damarlarıma işleniyordu bu günlerde, ve sonra ne oldu biliyor musunuz;

Hiçbir şey.

İt gibi çalışıp eşek gibi alkole yatırıyorum hala paramı, hayatıma gayet destek olsam da ve bir arpa boyu yol alamıyorum.İnanması güç evet, şaka gibi ama gerçek…

Anlamıyorum.

Seray sabah yazımı görünce ona yazdığımı sanacak ama içimdeki hayat nefretini söndüremiyorum.Hayat manama kelimelerim, dilimdeki kadar var oluyor.Fazlasını yazmayı çılgınlar gibi istesem de, beynim dönerek geçim derdine dalıyor ve deftere geri dönemiyorum.

Pis pis şehir dışı üniversite barlarında ucuz bira ile dans etmek istiyorum.Çünkü yarınlarımda her daim imkansızlar barınıyor ve ben bunları mümkün kılmaya doyamıyorum.Bu da benim alamet-i farikam, imkansızları mümkün kılıp yorulan tek insan olmak…

Hepsini halledeceğim, biliyorum.