“Böğyk” diye nefretimi kusasım geldi, ondan geçtim ekran başına.Niyetim yine yüz yıllık nefret boşaltıp yoluma bakmaktı.Ama içimde, derin bir yerlerde bunu bu kadar da umursamadığımı fark ettim.Yağmurlu havada, ince ayakkabıyla, zatürreye bir santim kala sarhoş olduğum erken gençlik yıllarımdaki garibanlıktan ziyade orta direk batağına mıhlanmış haldeyim artık.Bu sebeple, fakir tesellisi olarak benimsediğim bu durum sayesinde nefret kusmayacağım.

Kısa kesip, çatıyı bitirip çıkacağım.

Hayatımda eksik kalan her şeyimi kendi çabamla ve şansımla kapatabilecek pozisyona geldim.Henüz bunu yapamadığım için orta direk batağına saplanmış vaziyetteyim.Ama başladığım noktaya istinaden gelmiş olduğum nokta, geleceğimden daha uzaktı benim için.Yüz ellinci defa kendimi değiştirip yine adaptasyon sağladım ve iyi kötü başarılı oldum.Ez cümle, standart olmak için çok çalıştım ve bu hattı yakaladım.Ama niyetim bu orta direkte çok da fazla oyalanmak değil.Allah biliyor ya, bir an önce Moğol Rallisi’ne “Şafak Doğan Güneş” diyebilmek istiyorum.Bunun için fırsatlarımı arttırmak ve hür irademle karar verebilecek pozisyona gelmeye çalışıyorum.

İşin sonunda her şey olacağına varıyor ve ben her zaman olduğu gibi kısmetime güveniyorum.

Yersen