İste gelsin şu hayattaki hasretliğin…

İstedin mi ?

Gelmiyor değil mi, gelmez… Biliyorum ben bu dalgaları.İlk üflediğin nefes gibi uzaklaşır senden bu hayat.Acaba tadı nasıldı diye kurup durursun.Olur öyle merak etme, biz bu yolları tırnaklarımızla arşınladık.Yalnız değilsin merak etme, kendini yaşadıklarından ötürü ulaşılmaz da sanma bi yüzden.

Hayat sürekli hakaret barındıran bir mecmua, ne denli kulak tıkarsan o denli yaşarsın burada.İlk olarak bunu öğrenmelisin bence… Bunun üzerine kurdukların seni sen yapar.Coşasın olur, kaçasın olur ama kimse izin vermez sana bu hayatta.Kendi hayat denkleminde kendine yer ayırtmak zorunda kalırsın.Dediğim gibi, yaşadık.

Vazgeçmememizi ne destekler bilmiyorum ama içgüdüsel olarak kimse vazgeçmez bu hayatta.Hepimiz olacakmış gibi koştururuz.Biz böyle programlanmışızdır belki de.

Bilmiyorum.

Sarhoş oldum ve yazamıyorum.

Garip değil mi…

Ama olsun.