Bu mecmua bana fazla bunalım kalmaya başladı.Art niyetli olmak değil derdim, bendeki sorunlar şeklen değiştikçe bura da bana yaramadı.Ferahlamak için düşkünlüğümün olduğu bu yere ferahta olmak için bakmamak beni hafiften bi’ üzüyor.Ve bence bu itirafı söylememde bir sakınca yok, burası hayallerine yazan çocuğu katletti.Kendince bir yere monteleyip, dilimde asalak bir yer edindi.Nerede o destekli sütyenlere ve buraya bağımlı olanlara söven ben, nerede şimdiki umursamazlık hali…
Baştan sona her allahın günü de hayat çıkarımı yapmak da biraz bayıyor adamı.Arada derede küfrüm geliyor ki bu seviye eskiye oranla minimumda, neredeyse sövmeden yaşıyorum.Ama küfrümü buraya yansıtamıyorum.Burada varsa yoksa “hayat çok hede ve bir o kadar da hödö” tarzı, kendimce çıkarım paylaşıyorum.
Kendime bu şekilde ihanet edip de yazdıklarıma çöp diyecek biri değilim, yazdıklarımın hepsini zihnimle elimle yazdım.Anlatmaya çalıştığım şey sadece, değişime gayret ederken farkında olmadan buranın da beni değiştirmesine izin verdim.Tabi ki bu değişim tümüyle olmadı ama gözle görülecek kadar da değiştirdi… Bilmiyorum işte durum bu.Bu sefer öyle şikayet edecek, şartlara dil uzatacak bir ben yoktu burada.İçin için ağlayan, duygu dolu bir ben vardı -yersen ahaha- karşınızda.
Öyle işte.
Kems'in Blogu 