2 Mayıs 2017
Sansar Salvo – Kalbimi Koydum Ortaya ft. Yasemin Mori
Merhaba;
Belki ölmeden de yaşanıyordur şu hayatta.Ölümsüzlük gibi özgüvenli değil ama ölüm de olmadan yaşanabilen bir hayat tarzı gibi düşünün.Elimde şişelerle yüz bin gece gezilecek bir şehir hayal ediyorum bu durumda.Madem ölemiyorsun, ayakta kalmanın bir manası da olmamalı sonuçta.Sarhoş halde yürümem, ölüm barındırmayan bir hayatta kime ne şekilde rahatsızlık verir ki ? Tek derdimiz yine klasik, ölümü ötekileştirdiğimiz hayatta da maddiyat olurdu.Maddi adaletsizliğin fani hayatta bile bu denli önemli olduğunu varsayarsak, ölemediğin yerde cebinin taşması gerekir gibime geliyor.Bu konuda Elon Musk gibi düşünüyorum, en azından asgari ücretin dörtte üçü kadar her bireye sabit bir maaş bağlanmalı.Zaten insanlar çalıştıkları için kazanmıyorlar bu parayı.Eğer asgari ücret için çalıştıysanız bilirsiniz, orada olmanıza ihtiyaç duyulduğu için verilir asgari ücret.Çalışmanızın istendiği yerde ücret –günümüz parasıyla yüz lira bile olsa– daha fazla olur.Her neyse işte, ölümden uzak yaşadığın hayatta sabit gelirle elde edebileceğin yaşamı ve hayat zevkini anlatmama gerek yok hayalini kurun yeter.
Belki de bütün problem, yaratılışı kendi elimizden çıkmış gibi değerlendirdiğimiz bu kapitalist hayat tarzındadır.Maddeye ve kazanca tamah edip, yaşama amacımızı bu yönde sabitleyip zevklerden kaçmamızın başka nedeni olamaz.En son ne zaman estetik bir şey yaratmayı düşündünüz ? Ölmediğiniz ve para derdinizin olmadığı bir hayatta da böyle mi yaşardınız, ya da size bu zihinler para kazanın diye mi verildi ? Bakın ben liboş bir insanım, öyle çılgınlar gibi fikir savunuculuğu da asla yapmam.O şekilde siyasi fikir savunmak benim işim ve ilgim dahilinde değil, kendimce yere sağlam basan bir ideolojim var ve bu doğrultuda düşünüyorum.Ama ben bile kapitalizmden şikayet etmeden yaşayabiliyorken, bundan rahatsız olan insanların nasıl nefes aldığını merak ediyorum.Bence de kurtlar sofrasında ticari amaç gütmek adil bir para kazanma yöntemi.Lakin kapitalizmin en büyük eksiği benim gibi içe dönük düşünce tarzını benimsemiş insanlara bakamamasıdır.Ki sanırım bu düşünceye ev sahipliği yapan tek ideoloji de anarşi… Acı ama gerçek.Herkesin düşündüğü dünyada düzen imkansız gibi görünüyor.
Ölemeden ve dünyayı düşünmeden yaşadığınızı hayal edin tekrar.Ve buna alıştığınız gün üretmeyi düşünün.Ne üretirdiniz ? Ne söylerdiniz dünyaya ?
Düşünmeden yattığımız gecelere inat, iyi geceler.
Kemal 🙂