Yok ! Sanırım alkolsüz de yazabilirim.Evet, bunu yapabilirim ! O’na ait şarkıları alkolsüz yazıp,onun yüzünü güldürebilirim.Belki de yapamam, bilmiyorum.Aslında istemiyorum da bu durumu öğrenmeyi… Bu kadar teslimiyetçi ve alkolik haller bana kolay ve cezbedici geliyordur, kim bilir… Ne kadar sevsem de, yazmak için içmen gerekiyordur belki.Ola da bilir olmaya da bilir, kim bilir…
Aşkın, kimden geleceğinin belli olamayacağı bir algıda yetiştirdim kendimi.Bu sebeple de bu denli dengesiz davranıyorum dünyaya ve ona karşı.Ama o her yaşanan olayda yine de kendini daha da ispatlamaya ant içmiş gibi davranıyor bana karşı.Bu sebeple genelde ona karşı elim boş ve güçsüz kalıyorum hayat aleminde.Özellikle, eksikliğimin olduğunu hissettiği konulardaki beni tamamlamaya çalışmasına diyecek kelimem olsa bile saygıdan bulamıyormuş gibi davranıyorum… Onun bu tutumuna genelde şarkılarla bile güç yetiremiyorum… Ben kendimi şımarttıkça o benim üzerimde bir sadakat ve tevazu gösteriyor hayata karşı.Bu durumdayken de yaratanın gecelerine ve onun aidiyetine hayran kalmamak elde değil ve ben de pek güçsüz kalıyorum haliyle.
Son paragrafa “Yaratana aşığım” diyerek başlamak istiyordum diye bir saattir yazıya giremedim.Saf saf kelime karalıyorum, ama sanırım kullara olur öyle… Kelimeleri yan yana getirmekten aciz bir aşık hal var burada.Kimin dil uzatmaya gücü yeter ki şu saatte bana !?
–Loyalty – Kendrick Lamar ft. Rihanna–
Neyse, alkolde olur böyle.301 benim bu karışık yazımı affetsin.