Sana yandım, sana vardım, sana söndüm, sana sondum.

14 Aralık 2016

Gaye Su Akyol – Berduş

Merhaba;

Eriyorum senin sebebine, sen de eriyor musun şeker ? Bize varan hikayeler bitmiyor konuya hakim bir dil olunca anlatan.Ne sen vazgeçiyorsun hayatından ne de ben.Öyle ki varımızdan vazgeçmenin imkansız olduğu hal gibi yokluğumuzdan da vazgeçmiyoruz.Biz yokuz, bundan kime ne, peki hala niye yokuz diye konuşuluyoruz ? İnsanlar susmuyor ve biz ölemiyoruz.

Yazık.

Armutların iyisi ayılara gider, ayvaların en güzelini de ben yerdim bir dönem.Hayat o lezzetleri bize yaşatma sevdasında çırpınır dururdu, fakat hayat da gayesi sevdasına berduş oldu sana adanan yollarda.Bilmemek hayattaki en sevmediğim şeylerden biridir, ama şu konuda elimden başkası gelmiyor.Bilmiyorum.

Her daim güzel olana ne denir ki ? Ne tepki gösterilmeli her konuda güzel kalana ? Bu dünyadan değildin, bu aşikar.Ama bu dünyada var ettiğin bana yaşattığın yokluk saçma değil miydi ? Böyle bir ikilemi kim hak ederdi ki.Benim dilemmam olarak kalmak sana ne kattı.Sevgimin solması, saygımın kararmaya yüz tutmuş hali beni de mutlu etmiyor tabi.Ama bu kadar kapalı yazmaya mahkum bu elleri suçlama hakkına erişemedin henüz bunu da bil.

Ben çok küçüktüm.Sana yandım, sana vardım, sana söndüm, sana sondum.İşin kötü yanı ben küçükken de hayat bitti.

İyi geceler.

Kemal 🙂