Ölemediğimden yaşadığım günlerdeki alacağımı kimden tahsil edebilirim ? İster istemez nefret duyduğum günler var ne yazık ki.Ve bu yaşımda bunlarla boğuşmak zorunda kaldım.Şikayet eden, kırılgan yapıda bir insan olsaydım eğer şimdiye çoktan şöhrettim bu kadar derdin üzerine.İkinci kitabım “Dertlerin Kucağındaki Kötü Vampir” bir “piyasa romanı” olarak raflardaydı.“O lanet olası çocuk benimle yattı ve bundan zevk aldım” tarzı saçmalamayan ergen hanım yazarlara rakip olmuştum şimdiye.Ama bizde karakter, özveri ve az olana gösterilen tamah var… Biz kendimizi şımartmayı bilmiyoruz, çok yazık.
Bütün bunlar nedeniyle bugün efkarım çok yüksek tepelerde.İmkansızlıkların ortasında, olmazlara teslim ediyorum kendimi.Yasak ne varsa, dost biliyorum onu kendime.Ölüm sebebiyle varamadığım, masum hayallere içiyorum.Ağlamaklıyım, insaniyetime sövüyorum içten içe.Hayat, bokumuzda boncuk aramanın ötesine geçmiyor nedense.İmkan eksikliği bize, hayatı yalanlarla var ettiğimiz bir dünya yaratmayı öğretti.Bu hoş bir şey değil gibi geliyor, biliyorum.Ama yoklukta öğrenilen duyguların membağı bu yalanlar, bu sebeple elim onları def etmeye varmıyor.Onlarla büyüdüm ve bu duygularla var olacağım.Elimden daha fazlası gelmiyor.
Yarın iş var, yeterince sarhoş olamıyorum ve eksik kalıyorum.Her yiğidin bir yoğurt yeme şekli varken benimki ne diye bu denli zorluk çıkarıyor ki bana ? Çok şiddetli uykum gelmeye başladı, bu hızda giderse ben otuzumda falan emekli ederim kendimi yazı kalemimden.Bu işten beni memnun edecek parayı kazansam kötü mü olurdu sanki, kendimizce mutlu mesut yaşardık.Lakin bana öyle geliyor ki; insanlar beni öldüğüm gün sevmeye başlayacak ve çocuklarım zengin olacak…
Eğer benden sonra yazdıklarımla ve yaşadıklarımla zengin olan bir akrabam olursa, hak gözetmesi şartıyla benim hakkım helal olsun.Kimseye kendi ürettiklerimle beddua edecek değilim sonuçta.Bunları çokça kazanmak için yazsam burada paylaşmam.Benim için öncelikli olan ruhani sağlığım ve hislerimin doğru aktarılması.Sevgi öncelikli yaşayan basit bir insanım sadece.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 