Kafamı toplasam onlarca yazı çıkacak elimden, fakat beynim donmuş vaziyette.Kendime gelemiyorum.Bu hazan halini yıkacak olan ateşin içimde hala kor olduğunun ben de farkındayım ama o denli uzak ki ısısı buzlarımı eritmeye yetmiyor.Uzaktaki bir sesin verdiği aidiyet hissi kadar samimiyetsiz gibi.Eski kız arkadaşının “Sorunlarının çözümünde benden destek alabilirsin.” temalı sahte konuşmaları tadında.Bunca zamandır neredeydin, neden bu kadar uzun sürdü bu lafın söylenmesi ? Neden yazmaktan vazgeçtiğimde ve bunu en çok dillendirdiğimde hissettirdin ısını ?
Yazıların başında çokça soru sorduğumun ben de farkındayım.Ama son birkaç yıldır elimden pek de fazla bir şey gelmiyor.Sorularıma aradığım cevaplarla varlığıma mana yüklüyorum.Bu sayede sönük yelkenimi yelleyip uzun yollara devam ediyorum.Anlayacağınız bu sorulara ve cevaplarının verdiği kuvvete ihtiyacım var.Beni benden öte varoluşa sürükleyen merakımın tek sebebi bu sorular ve sevseniz de sevmeseniz de onlara ihtiyacım var.
Yoklukta suladığım ve büyüttüğüm duygu çiçeklerinin rayihasını kesen keskin kokulu sorunlarla savaşmak için sorularıma ve cevaplarına bel bağladım.”Var edenin yolunu benimsedim” gibi tasavvufi bir yorumda bulunmayacağım.Beni tanıdığınız kadarıyla, piyasaya oynayan bir insan değilim.Lakin bu sorunların sonucunda, tüm bu bahçelerin sahibine olan bağlılığım ve sesimi duyurma isteği had safhaya ulaştı.Bu nedenle kendi içimdeki sorguların bana açtığı yeni kapılar çok hoşuma gidiyor.Sorunlarım ve çözümünde ortaya çıkardığım soruların cevapları kocaman bir tamlama.Ama durumumu en iyi açıklayan kelime öbeği bu.
Son olarak da, öğrendiği ilk mana sahibi cümlelerin reklamını yapan soytarılardan nefret ediyorum.Belki haddime değil ama reklam için kullanılan duygular beni üzüyor.Sahte duygularınızla katmerlenen cehaletinizin altında kalasınız ve nefese muhtaç halde bize gelesiniz.Daha büyük bir bedduam yok siz duygu sömüren sülüklere.
Yazık.
Kems'in Blogu 