Çok çılgın bir yaratılış destanı yazmak üzereydim, tepkilerden çekinip bıraktım.Baş rollerde; Cennet Mekan/Koyu Yeşil Maymun, Eflatun Börülce, Fevri Bir İnsan (bu özel bir isim) ve fildişi ticareti yapan rom düşkünü özgür halk vardı.İnanılmaz distopik ve bir o kadar sempatik olacaktı.Bütün tabuları yıkıp, kendi hayranlarını üretecekti.Fakat çok sert başladığı için, onu görevinden azat ettim ve yazmayı erteledim.Sonuç olarak art niyetli bir insan değilim ve düşman yerine dost sevindirmek isterim.
Goy goylara doymadan ölmek bana haram olduğu için bu denli rahatım.Bu şarkıda da Kendrick Lamar düeti varmış meğer, çok sevdim bak şimdi… Merak eden varsa “Travi$ Scott – goosebumps“ şarkı.Akıyor yani kendince.
Sevmek bir eylemdi ve ben de en büyük anarşist.Ben sevdikçe daha çok sevmeyi seçtim, hep ileri gittim.Devamlı sevdim ve sevgiye bir fırsat verdim.Fakat kocaman bir hata yaptım… Sevgiye gösterdiğim özeni sevdiğime göstermedim ve bu sebeple sevdiğimi adı da sevdiklerim oldu.Dönem dönem birilerini sevdim.Bunu isteyerek seçmedim, yanlış kararlarım sonucu mecbur kaldım.Biri gelip “Bence saçma, memnun musun ?” diye sorsa, sıçtım ! Hiç memnun değilim ki, bana sorsan en başında yok edilmesi gereken bir virüsdüm.Kimsenin yok etmeye tenezzül etmemesi üzerine, hikaye buraya kadar büyüdü.Bence pek de hoş olmadı, yani benim haricimde olanlar için böyle düşünüyorum.Sivriltilen kazık insanların gözüne denk geldi, işin kötü tarafı denk gelecek yer yokmuş gibi sivriltene denk geldi… Birileri çıkıp; “besle kargayı oysun gözünü” dese haksız, haklı olması beklenir ama değil.Beni sivrilten benimle sivrildiği için, beni beslemekten çok benden beslendi ve olduğu kişi haline geldi.Ahde vefadan yine ödün vermedim ama verdiğim zararların da önüne geçemedim.
Bu başlıktaki yazıları ciddiye almayın ve derhal burayı terk edin.