Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Nefret Söylemleri Ve Harika Son

Tahmin edin bakalım kim burada ? Doğru bildiniz, BEN ! Dünyanın en sevimli sevimsizi.Oradaki sevimli sıfat, sevimsiz de hissettiğim öznem şu anda, o sebeple öyle yazdım.Kendimi inanılmaz mutsuz ve yılmama beş saniye kalmış gibi hissediyorum.Pes edeceğimden değil de, gücümün bana uzaklardan eşlik ettiğini görüyorum artık.Hayat enerjimi minimuma indiriyor bu da.Anlayacağınız mutsuzum ve sorunlar bitmiyor.Pek de değişen bir şey yok hayatta görüldüğü üzere.

Aranızda çok mutlu olan ve bunu paylaşmaktan çekinmeyen düşünce yoksunları varsa, az ileride oynasınlar.Sizi belli bir süre etrafımda istemiyorum.Nedenini sormayın, sadece istemiyorum sizi.Ben mutlu olana kadar ve size gelebilirsiniz diyene kadar kapınızın önünde oynayın.İkinci bir emre kadar bizim mahallemize girme izniniz yok, bu da son sözümdür bu konuda.

Çözülse, birbirine yardımcı olacakmış gibi görünen zibilyon tane problemin ilk düğümünü bulamamak nedir bilir misiniz ? Bilmezsiniz tabi, nereden bileceksiniz.Ne anlarsınız siz saçmalıkların içinde kurulan anarşist ve depresif düzenin getirdiği ilginç hislerden.Beyaz Türkler ! Samimiyetsiz köpekler ! Düşük bütçeli dublaj hayranları ! Dert nedir anlamayan, elitist burjuvalar ! Sizden nefret ediyorum.Sizden gerçekten nefret ediyorum.

Kafam karışık ve duvarlar üzerime yürüyor.Nefret söylemlerini tetikleyen şeref yoksunu ruhsuzlar olduğu sürece de sakinleşmek istemiyorum esasen.Hepsini hayatımdan kovana kadar nefret kusmak istiyorum.İnsanlar sakin bir sahil gibi kaldığında, benim denizim de süt liman olmaya adaydır.Ama o zamana kadar bu deli dalgalar hepinize revadır.

Bitti, siktirin gidin şimdi.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.