Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: Ego ch.4 Yaratan ve Dua

Gerçek neydi ?
Gerçek bizdik, gerçek sevgiydi, gerçek birliğimizdi.
Ve bunlar hep gözlerimizi doldurmak için gevelenen yalanlardı…

Ne olursunuz gidin, gidin ve birazcık kendinizi becerin.Siz konuşmaya yeltendikçe mantık sahaları hep boş kalıyor.Aranızdan kimse konuşmak için kafasının içindekini kullanmıyor.Bizim de farkımız burada ortaya çıkıyor.Az niyetlenip, niyetlendiğinde çok konuşan ve konuştukça haklı olan biz gibi insanlar genelde beynini kullanıyor, feyz alın.Sizler gürültü yaptıkça umutlarımızdaki körelmeyi engelleyemiyoruz.Kabul edin, boş konuşuyorsunuz.Gaz vermek ve “Bende buradayım” demek için sesinizi yükseltiyorsunuz.Ama neye yarar, siz burada olsanız bile kimliğiniz ilkokul sıralarında kalmış.Yazık.

Façam yerinde olduğu sürece kitabın ortasından konuşurum.Bu da takribi kıyamete falan denk geliyor.İncelikli düşüncelerin hakimi ve yüksek algı sahibi bir insan olmak bunu gerektiriyor.Bileğine güvenen varsa, buyursun bu taraftan konuşsun… Façasını kıyamete kadar yerinde tutmak kaç tane yiğidin harcı bakalım…

Kızıl güle dem çalan yarime, en sarhoş hallerimden biriyle konuşuyorum.Bana bir kere sahip çıkmadın ama eğer bir gün bana ikinci şansı verirsen, yine de beni başıboş bırakma.Ben aşık olduğum inancıma layık olarak yaşamaya inandım.Ve bu inanç doğrultusunda ne gerekirse yaptım.Herkesi sildim, yalnız kaldım, deli raporu aldım.Yine de inandığıma itaat ettim.Sadakatim gereği sana zaman ayıramasam da sevdim.

Affet.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.