Hadi başlayalım bu gecenin yazısına…
İçimde çöken binalar var.Bütün tozlarını ve enkazlarını vücudumda bırakıp, çekip giden ruhlar bunlar.Boşlukları ve yarattıkları huzursuzluğa anlam vermeye çalışıyorum.Özgür ruhumun mahkum olduğu bu bedene benden daha hakim tenlerin bıraktığı bu izleri ne şekilde silerim bunu düşünüyorum.O ara aklıma kadife seslerin ruhuma verdiği sakin huzur geliyor yine.Kulağımda çalınan seslerine kaptırıyorum kendimi.
Yine kilitleniyorum zihnimde…
Ne olacak bu halim böyle ? Sarhoş olmaktan bıkmadan, en önde bayrak tutar vaziyette ilerliyorum.Umursamıyorum… Yok olmak istiyorum, yaşanan tüm şeylerden sonra unutulmak istiyorum.Bence her insanın bunu istemeye azıcık da olsa hakkı olmalı.Gözlerimin dokunabildiği uzaklara kadar gidebilmek istiyorum.Gözümün gördüğü son noktayı ev belleyip seyahat etmek istiyorum.Kaçmak, bütün dış seslerden uzak kalmak istiyorum.
İçimdeki beni kendine çekiyor.Öğrendiklerimin yüküyle eriyorum.Kollarımdaki güce güvenim tükeniyor.İçiyorum, içiyorum ve içiyorum.Bu denli farkındalık hali beni uyuşmaya itiyor.Nefesim yavaşlıyor ve bütünüme göz kırpıyorum.
Bilmiyorum.
Kems'in Blogu 