Canım yanmıyor artık.Kabuk tutmuş bir yaranın, hareket halindeki saçmalığı gibiyim.Tüm vücut tam takım, bir fazlalık ben.
Başım dönüyor, seni özledim.Sensizlikte nefesim de kesilebilirmiş.Ödeyebileceğim tek borcumun da tahsilat vakti gelebilirmiş yani; öyle yazıyorlar.Ben sensizliği ödemek için canımı cebime koydum da geldim.Varsın cebimdeki harcansın, bana koyar mı ?
Seni özledim sevgilim.Yokluğumda var olmanı, her yanlışımı doğrulamanı, mecbur olduğumuz sevişmeleri özledim.Saçlarının kokusunu, boynunda deva bulduğum dertleri ve en kötüsü de yanıldığın zamanlar düştüğün utangaçlığını özledim.
Ben akıllanmıyorum ve ben akıllanmadıkça bu dünya da nereye gidiyor bilmiyorum.Benim geldiğim yer burası mı cidden ? Bu hale gelen her şeyin sorumlusu sizsiniz.Kaçmayın, zaten nereye kaçacaksınız…
Bölünmüş, bir oradan bir buradan yazılan yazılar bana hep daha samimi geliyor.Neden öyle acaba !?