Kocaman kelimelerimle yeni bir seri yazıyordum.Kendime de sözüm vardı, bitmeden yayınlamayacaktım.O kadar güzel yazdım ki bazı cümleleri, anlaşılmaz diye yayınlamaya korktum.“Acaba hiç yayınlamasam, kıymet bilen birine mi bıraksam” dedim. Kafamdaki deli sorulara yine son veremedim ve başladığım noktaya döndüm.O seri bittiğinde yayınlanacak.
Duygularımı anlattığım, insanlara gösterme gereği duymadığım; kendimce nefes aldığım yazılarım bana özel tamamen.Düşük seviyeli piyasa şarkıcısı gibi triplere giremem.Bu yola böyle başladım sonuçta.
Ve o güzel seri bu seri değil.Buna tabiri caiz ise “goygoy” yapmak için başladım.
Ya sana ne demeli peki ? Yorum yapamıyorum, aklıma sıfat ararken fiiller geliyor.Ben bilmemeyi çok severim.Bence basit ve yalnız olmak insanın gelişimindeki en önemli eşiklerdir.Bunu iyi başardın ve muazzam yol alıyorsun.Seninle gurur duyuyorum.Ama bu kadar.Şu anda elimden sadece bu geliyor ve biliyorsun ki sadakat Mezopotamya Yigitleri’nin ata sporudur.Bir de beni dinlemeden girilen triplerde söylenecek sözlerimin sayısı rakamla ölçülemez, o derece iddialıyım.Kilo, arşın veya ne biliyim hassas kantarda gramaj falan kullanmak lazım.O sebeple bu kadar kendinden emin ve hazır olmamalı insan bana karşı.Çünkü genelde sivri dilliyim ve bazen de lafımı sakınmam.Hayat çok güzel ama yaşamak pis iş.Bu sebeple içinde huzur içinde yaşayabilecek duvarlar inşa ettim yıllar önce.Sen oraya girdin ama gitmeyi tercih ettin.Gitmeyi biliyorken bir daha içeri girmene neden izin veriyim ki…
Kems'in Blogu 