Melekleri nasıl yok ederiz ? Bunu bir rock grubu ismi olarak ele almayın.Gerçekten melekler nasıl yok olur.İnsanda, melekleri yok etmenin mümkünatı var mı.Onlar olmadan düşünebilmenin, hissedebilmenin, yaşamanın veya işi şansa bırakmanın sonuçlarını hiç bilmiyoruz.İnsan kaderini sadece maddiyata bırakabilir mi yoksa manevi dünyası onun her halinde ensesinde mi ? Çünkü farkında olmadan kadere çok şey emanet ederek yaşıyoruz.Sürekli bir bahta güvenme sözkonusu.Her şey olması beklenene değil de olması gerekene gitse neler değişir hayatta.Mesela; inançlı mısınız bilmem ama “sana nazar değmiş benim nefesim kuvvetli” hikayesindeki kadar bile basit düşünebilirsiniz.Ya da iyiler mutlaka kazanır… Ya iyiler yerine hep güçlü kazansa, her olgu kesinlik belirtse sürekli bir düzenden söz edilebilir mi, bu mümkün mü acaba.İş belki saçma bir anaşist döngüye varabilir.Yine de kafamı kurcalıyor bu tahmin edilebilir sonuçların gölgesindeki bir yaşam.
Hayatta hep merak ettim.Bu merak genelde başıma iş açtı.Ama ben akıllanamadım bir türlü merak etmeye, aptalca da olsa sormaya devam ettim.Cevaplar beni mutlu etmese de, kızsam veya mutlu olsamda sürekli cevaba yürüdüm.Hayat da sağolsun hiç cevapsız bırakmadı beni.Ona olan inancımla bu seviyede büyük şeyleri tatma fırsatı buldum.Sürekli ögrenmek istedim, kendi zevklerimi oluşturmak ve onunla yaşamak istedim.Bu da hayattaki en büyük eğlencem oldu.
Kafam makine gibi.Dişlileri tıkır tıkır işliyor, elimde olmayan bir düzen hakim.Arada bir ses çıkardığı için yağlamam, rayına oturtmam gerekebiliyor.Ama o yine de kendi doğrultusunda çalışmaya devam ediyor.Her ne olursa olsun onun istediğine varıyor, o rahatlamadan bitmiyor hikaye.Eğer biri onunla uğraşıyor gibi görünüyorsa düşmanı oluyor, onu tepetaklak edene kadar sürekli kelime üretiyor.Sonrasında dili keskinleştirip hedefe atıyor oklarını.Bu hikayenin esas oğlan veya esas kızı yok sadece zihnim var, onun ışığında oluşuyor her şey.Ve sırf bu yüzden bu konuda dünyadaki en şanslı insanlardan biriyim.Benden önce öğreniyor ve içine kaydediyor, ben merak ettiğimde pat diye gözümün önüne geliyor bu başlık.O günler de tadından yenmiyor işte.
Hayat kimseye son cümle yazdırmasın.Ama bu yazının da sonu bu cümleler işte.Sonucuna varamadan derdimi anlattım, merak içerisinde kaldığım düşünceyi paylaştım.Bana pek bir yararı olmasa bile kendimi taze hissettirdi.Keşke her konuda bunu hissedebilsem.
Kems'in Blogu 