Dün gece 5:43’te senin rüyandan uyandım.
Bir sahil şeridinde Barış’ın kullandığı arabada ön koltuktaydım ve kolumu camdan dışarı sarkıtmış, gevşek bir şarkı söylüyordum.O kadar yavaş gidiyorduk ki insanları en ince detaylarına kadar izleyebiliyordum.Sonra denizin içinde seni gördüm.Esmere siyah mayo ne kadar yakışırmış meğer.Göz göze geldik ve yavaşça araba devam etti.Barış’a “Dur” dedim ve arabadan indim, ona bensiz gitmesini söyledim.
Sonrasında kollarımı muhtar gibi arkaya bağladım ve şarkıyı söyleyerek sana doğru yürüdüm.Rüyada bile kalbimin atışını hissedebiliyordum.Belki de kalp krizi geçirdim ama direkten döndüm (!) Her neyse, senin hizana geldiğimde her zamanki utangaçlığınla denizden çıktın.Havlunu aldın ve o upuzun saçlarını kurularken başınla çok ince bir selam verdin.Ben de yine gülümseyerek karşılık verdim sana.
Yavaşça yürüyerek bana doğru geldin ve “Çok uzun zaman oldu, sonunda cesaret edebildin.” dedin.Ben yine ufak bir tebessümle karşılık verdim.“Nasıl görünüyorum ?” diye sordun, cevabını bildiğin halde.“İlk gün olduğun gibi.” dedim, ukala bir tavırla.Kocaman ağzınla sen güldün bu sefer.Dişlerin hala ağzına küçük geliyor, bil diye söylüyorum… Sonrasında çok saçma bir şey oldu; annen geldi.Annen benden nefret ederdi biliyorum.Yanımıza geldi ve sana baktı; sen de ukala bir tavırla “Hangimiz daha hatalı ?” diye sordun ona.Hiçbir şey diyemedi, bana baktı ve devam etti.Sonra aptal bir surat ifadesiyle “Annem evleniyor, elim ona karşı güçlü.” dedin.
İnsanlar çok garip diye düşündüm.Kimden ne çıkacağı asla kestirilmiyor.Elimi tuttun ve “Seni özledim” dedin.Önüme geçtin ve beni çekiştirerek yürümeye başladın.Melez Prens’in kitabında Harry ve Ginny muhteşem zaman geçirirlerdi, biz de onlara özenir ve öyle olmaya çalışırdık.En azından ben hep öyle olmayı denerdim.Tekrar o zamanlar geldi aklıma bu rüya sonrasında.Çünkü hep o zamanları gördüm devamında.Olan biten hep ilklerim, hep sevilen şeyler.
Sonra bir anda uyandım.Salak salak etrafı inceledim.Sonra kalktım bir su içtim.Yatağa yürüdüm, yürürken de mutluluğa olan o doygunluğun verdiği bir tebessüm vardı dudaklarımda.Yatağa girdim ve az önceki rüyanın verdiği güzel, mental yorgunlukla yattım.Ve gerçekten bilinçaltıma minnet ederek yeniden uykuya daldım.
Kems'in Blogu 