Bende bu çöplüğün horozuyum işte…Yazı
yazmaya gelmiş gri giyimli bir genci kimse takmaz aslında.Ancak yıllar önce
“evim” dediğim bu yerde herkes bir şekilde bana alışkın.Hayatlarının bir
parçası oldum burada.“İki günde bir gelen, sarhoş olup yazı yazan bir genç”
sıfatından farksız değilim burada.
Belki bir gün roman yazmayı
başarabilirim.Ama o güne kadar buralarda sürtmeye devam edeceğim
sanırım.Bakkalların yakından tanıdığı, garsonların kankası Kems olmak zor değil
artık.Çünkü bunu çok zaman önce atlattım.Bayanların kahkahası arasında müzik
dinleyerek yazı yazan genci kimse garipsemiyor artık.Sanırım bu iyi bir şey.
Sarhoş olduktan sonra hayatta
kalmak her yiğidin harcı değil.Biz dededen bildiğimiz için içmeyi, sarhoş
olmanın üzerine edebiyat yapabiliyoruz.Bu şekilde birkaç kelime daha yol
aldıysam ne mutlu bana tabi.Sürekli öğrenip sürekli yoluma devam ediyorum.Belki
bundan 30 sene sonra “Yazar H. Kemal Gündoğdu” olarak anılırım kim bilir…Ama o
zamana kadar, ustası olduğumuz hayatı yaşamaya devam.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 