Korkularım genelde yazı yazmama engel olur.Eğer
bir şey yüzünden korkum varsa yazmakta güçlük çekerim.O yüzden yıllarca
inançlarım yüzünden yazamadım.Allahtan o zamanları atlattık da yazmaya devam
ediyoruz.
Biraz yazdıklarımdan yüz bulma benim ki.Eğer
çevrem yazdıklarıma makro seviyede bir yorum yapmıyorsa yazmaya devam
edebilirim.Örnek vermek gerekirse; babamın “Oğlum, tamam ailenin dayanıklı
olması sebebiyle istediğin kadar içebiliyorsun, anladık.” yorumu sonrası
“Serfoş” başlıklı yazılarımı azaltmam verilebilir.Yani “Tamam,
yeter anladık, içebiliyorsun.” yorumunu alınca normale dönen bir Kems
düşünün.Yazdıklarımı ailemin bilmediğini düşündünüz değil mi ? Kocaman bir
yanılgı içindesiniz.
Sanırım bu hayattaki en büyük takipçim
ailem.Öznele inersek de babam.Beni en ufak harf hatama kadar okur.Bu seviyede
eleştiri varken yazdıklarıma dikkat etmek kaçınılmaz.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 