Yarınlara Umut Bağlayanlar Serisi: İçimi Kemiren Sinir Harbi

Çok sinirliyim.

Ben genelde sinirlenen bir insan değilim.Çok sakin yaşarım ve düz olmak hoşuma gider.Ama şu anda çok sinirliyim.Kırmak dökmek istiyorum, umarsızca siktir etmek istiyorum.Ve bunu yapma hakkım olduğuna inanıyorum… Sadist bir şey; özlem duyuyorum, nefret ediyorum, nefesim kesiliyor.Anlaşılan hiçbir şey bitmiyor.Olanlar da inadına üzerime geliyor.

Antidepresanları aksattım, arkadaşlarım aptalca davranıyor ve en kötüsü ailemle kavga etmek istiyorum.Nedensiz yere hem de… Sevdiklerime kötü davranmak bana iyi gelecekmiş gibi.Bu şiddete ihtiyacım varmış gibi… Ne istediğimi biliyorum ama ne yapmalıyım en ufak bir fikrim yok.

Sakinleşmemi ne sağlayacaksa şu anda bilmek çok iyi gelir.Hemen yürürlüğe koyar ve sakinleşirim.Sonra çılgın düşüncelere devam ! Lana Del Rey albümlerini özlüyorum ama dinlemeyi hala istemiyorum.Yapamadıkları hala sinirime dokunuyor.Kendimle çelişiyorum arada.Ve sinirliyken kafam eskilerde bir kanguru misali sekiyor.“Bir ona bir buna hadi bakalım biraz da bu tarafa.” Deli ediyor beni…

İyi çalışmalar.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.