Yükselen cennetlerin yakınlığı beni de yükseltir mi ? Çünkü dünya git gide aşağı iniyor.Ya da cennet yükseliyor, henüz ona karar veremedim.Umuyorum yakındaki vakitlerden birinde onu da öğrenebilirim.Devamını asla görmeyecekmiş gibi içiyorum.Çünkü devamında bir şey olmadığını öğretenlerin neslinden geliyorum.Onlarca kişi bunu anlatmayı denedi ama insanlar ne kadar anladıysa işte… Pek başarılı olamadık bu konuda.Ve bizde gelenek kanla geçmiyor, bilin istedim.
Eve dönmeyecekmiş gibi içiyorum bazen.Asla soğuk görmemiş gibi.Sanki parçam bütününü bulmuş gibi.“Kemal sen ne yapıyorsun ?” diye soruyorlar… Beş parmağımın en ortasındakini andıran cevaplar veriyorum.Çünkü içebiliyorum, çünkü başka başka düşünüyorum.Benimle birlikte hepsini aldığın gün açıklarım belki.Yoksa aşkımı açıklamaya pek niyetim yok.
Basit yalanları bile kaldıran bu iyilik felsefesini kaldıramayan insanları düşünüyorum.İşin içinden çıkamıyorum.Bitmiyor çünkü, insanlar sevmemeye alışmış.Konuşmak hepimize kolay geliyor.“İnsanlar bizi böyle tanısın.” telaşı kendimizin önüne geçiyor.Olsun, umarım bunların da üstesinden geliriz bir gün… Anlayanlara, “bağımlısın sen” damgasını yapıştıranlarla aynı dünyayı paylaşıyoruz.Ve sana bir şey söyliyim mi, tek sorumlusu sensin.Özüne inmememiz için elinden ne gelirse yaparsın.Sonra suç bizde tabi, niye anlatamadın…
Yarınlardaki umut, senden çok bizdeki bu aşktan geliyor.Bizim beklentimiz, bizim sevgimiz, bizim yarınlarımız.Sen sadece bir gaye mi oluyorsun bu durumda !? Sanmıyorum ama bizi böyle hoş gördüğün için devam ediyorum.İnsan olmak bana yetmiyor… Bir fikir, bir anlayış olmak istiyorum.Bittiğimde güzel anılmak, yarınlara umut bağlayanlara ışık olmak istiyorum.Bunu hak etme durumu çıkarsa ortaya, ben daha çok çalışmaya hazırım.Ta ki biri benim yolumdan gelene kadar… Sonrası onun sorumluluğu, ben zaten yokum.Ama ben, beni yaratanın en sadık sarhoşuyum.Bu şekilde anılmak beni rencide etmez.
Hayyam’la başlayan bu yol bitmedi.Dünyevi şeyleri çözüme ulaştırınca biter sandım.Oysa daha yeni başlamışım.Okudukça yol uzuyor, okudukça sevgim büyüyor.Bugün benden yazı yazmamı isteyen Çiğdem için bu kadar zahmete girdim.Benim bu hayatta dostlarım yok, ailem var.Ve ailem benim kötü olmamı hiç düşünmedi.Annem, babam, kardeşim ve kan bağına ihtiyaç duymadıklarım.Siz olmasanız benim hayatta olmamın bir anlamı kalmaz.Ve özellikle sen İnkaya… Sen beni bu hayata bağlayan en büyük, bedenen en küçük büyüsün.
Sizi seviyorum…
Kems'in Blogu 