Yarına Umut Bağlayanlar Serisi: Sevgi Ben Demek

 Hayallerini elde etmiş bir insan sonrasında ne yapmalı ?

 Kems, hayallerine kavuştun… Önünde kağıdın, elinde kalemin, içtiğin bilmem kaçıncı ve müdavimi olduğun bir mekandasın.Garsonlar “Kemal kardeşim, bak bu çerez benden.” yarışında, hayallerini yaşıyorsun.Hem de çok erken… Bu yaşta etrafını korkutacak kadar sarhoş olmuş kimse yok etrafında. Nedeni de sadece duygusal, hatta felsefik.

 Neden be Kemal, neden be !? Clifford Harris gibi kendine yazı yazası geliyor insanın.“Hey T.I.P.“ diye başlayıp; eleştiriyle devam eden öznel yazıların, yaradana uzanan tatlı serüveni… Bardağımdan damlayan arıtılmış zevklerin, kağıdıma verdiği zarar; beni yoluma daha çok bağlıyor.Seviyorum, bu emredilmişliği.Önce oku, sonra şevkatli ol, affet, devam…

 Az önce garson, patlamış mısır bıraktı.Demek ki cidden seviliyorum.Seviyorlar beni yani, ben de onları seviyorum.Her yolun sonu onlarda onu seviyor; benimle ya da bensiz… Dünyanın en güzel haline ait olmak suçsa, öldürün beni.Cesedimin ait olduğu topraktan çıkan balı yetimlere bağışlayın, onlarında ailesi benim.Sevmeyi unutan insanların tek düşmanıyım, seviyorum.

 İyi geceler.

Yorum bırakın

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.