Ben hiç zemin görmedim, hayat tuttu beni.Hayatta olanları gören yaşamaya dört elle sarılır.Ve unutulmamalı ki; her hayatta olan yaşıyor sayılmaz.Yükselmenin ve düşmenin sonu olmaz, sonu olan sadece ömür.Onun da sonu güzel; veren müjdeliyor.
Kalem kağıtla yazmaya alıştığımdan beri kalemim daha başka.Bu ne ilk ne son hayat, sahip olduğum… Biliyorum ki daha yolum var öze döndürülmeye… Şu hayattan aldıklarım beni muhteşem hissettirebilir.Bir aileye sahip olmak gibi.Çünkü başarılı oldukça eskisi kadar fazla strese girmezsin.Ama kendini bir halt zannetme, değilsin.İşin ucunda nefesi kesilebilen birisin.Her ne olursa olsun; bedenin yaşananlardan kurtulsa da, ruhun sürekli yaşananlarla.
Sadece yaşıyorum,
Evet sizin gibi hayattayım.
Ama ben sadece yaşıyorum.
Gökyüzü kadar yüksek,
Yeryüzü kadar eşsiz.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 