En uzakta da onun olduğunu bildiğin gün bitiyor sanmıştım bu oyun, bitmedi… Kendinden kaçamadığın gün “Tamaaam oyun bitti kemalcim hadi eve gidelim” diyen bir anaokul öğretmeni beklemedim değil şahsen.Son gülen ben olucam diye mi bu kadar bekletiyor bilmiyorum, ama cidden iyi bekletiyor.Yaşamaktan zihnen bir şikayetim yok, ama kalbim çoktan durmuş gibi hissediyorum bazen.Her çalan şarkıya yorgun bir sarhoş edasıyla “lütfen bu şarkıyı çalma” diye tepki gösteriyorum.Sanki hepsinin anısı varmış gibi…
Bencil bir insan da değilim.Ama “seni biliyorum ben” diyen insanların hepsi etrafımda olsun istiyorum.Herkes tamam onlar arasında, bir o yok.Yüzlerce sıfatın sahibi, zihnimdeki tüm fiillerin başrolü burada değil.Nerede olduğu konusunda da en ufak bir fikrim yok.
İçimde tutulan en siyah kötülükleri de sahiplendim.Ay ışığında hangi siyah güçlü kalabilmiş.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 