Bana o güveni vermedin…
Sen bana sabır dışında ne verdin ?
Ama sabretmelisin.
Yetmedi mi, bir şey mi bekliyoruz ?
İlgin zayıf…
Neden, sadece bir düşün.
Kadınlar beklemeyi çok seviyor, erkekler de özel olmayı.İki bilinmeyenli denklem gibi görülse de çözülemiyor.Ne kadar beklemeye ne kadar özel olunuyor, bilmiyorum.Kadının bekleme oranına ayak uyduran erkek, daha özel olmak istediğinde tekrar beklemesi gerekiyor.Erkeği mutlu eden kadın ise daha sabırsız bir erkekle karşılaşıyor.Bir erkek olarak az çok neyin hoşuma gideceğini bilsem de, karşı tarafın daha buna karar vermek için önünde haftalar olduğunu görüyorum.Bu durumda bütün erkekler “doyumsuz”oluyor.Ve o kadar bekledikten sonra ayrılık gelip çattığında; “ben sana neler verdim” durumuna düşülüyor ya hani, kimse demiyor ki “sadece sen mi bi’ şeyler verdin”.Erkeğin sabrına, sadakatine, sükunetine hiç alkış yok, kadının doğası gereği sahip olduğu “ilişki sabrına” alkış kıyamet ! Zaten garibim erkek haklı olmayı da bilmediği için, hep kadına “kanka kız iyi sabretti ama”.Tamam, belki erkek de hatalı olabilir.Ancak sabrettiği kadar özel olmaya alışmış bir erkeğin, ayrılık günü “harcanan zaman” gibi bir kavramını hiç görmemek de ayıp.
Bence böyle.
Kems'in Blogu 