Ben sevebilirdim.
Daha güzeline hüküm sürdürtmeyecek kadar sadık,
Gün ışığı kadar güvenilir olabilirdim.
Hevesime saplı baltalara günaydın demek zorunda kaldım bir sabah.Onlara kızmıyorum tabi ki asla.Bunu isteyerek yapamazlar, bir insanın suçu kendi olmak olamaz.Ama nedense onlar bana ben olduğum için çok kızdı.Uyarmıştım; ısırırım, umursamam, dikkatimi çekmiyorsa dikkat edemem.Yapamıyorum çünkü.Hatta yapamamak için haplara para ödüyorum.
Olsun…
Bunu bana, her şeyden önce ben yaptım.Zorla da elde edemem bazen güzellikleri.Hayatta verdiğim kararlar yüzünden; eksik kaldığım çok his, fazlasıyla biriktirdiğim çok anım var bu doğrultuda.Pişman olamayacak kadar çok zaman geçti üzerinden her şeyin, o yüzden pişman değilim.
Sonuçta yaşamayı sevmesemde; sahibine olan sevgimden, severek yaşıyorum.Üzerine edebileceğim fazla bir kelime yok.
İyi geceler.
Kems'in Blogu 