Trajikomik şiir oldu.
Odağım korkularımda;
Günlerce tutuldu güneşim.
Kendi yalnızlığımda,
Ötekileşmeyen son piçim.
Bak bunu ben yazdım, ben !
Onuncu yüzyılın Bağdat’ı için üretilmiş bir ruha göre hayat fazla hızlı.Taş bir evin odasında kandil ışığının altında da yazabilirdim bunları.Soğuk bir Ortadoğu gecesine aidiyet hissetmek bana huzur veriyor.
İyi eğlenceler
Kems'in Blogu 